Een eensgezinde aanpak overal ter wereld van de economische crisis: niets minder dan dat staat op de agenda voor de top van de G20, donderdag in Londen.
Het zal niet meevallen om die eensgezindheid uit te stralen, want de regeringsleiders uit de twintig landen reizen met totaal verschillende ideeën naar de Britse hoofdstad.
Sterke groeiers
De G20 is een informeel gezelschap van traditionele industrielanden en sterke groeiers als China, India, Argentinië en Brazilië. Feitelijk gaat het om negentien landen plus de Europese Unie.
De top is half maart voorbereid door de ministers van financiën uit de betrokken landen.
Nederland heeft een toehoordersstatus en zit in de persoon van minister-president Balkenende aan tafel. De ééndaagse bijeenkomst is het eerste grote internationale podium waarop Amerika's president Barack Obama zich vertoont.
Waarover praten zij?
* gecoördineerde acties om de economie weer op gang te brengen (rentebeleid en stimuleringsmaatregelen);
* toezicht op het doen en laten van banken en andere instellingen;
* een grotere rol voor het Internationaal Monetair Fonds (IMF).
Verbloemen
De Tjechische premier Mirek Topolanek, dit half jaar voorzitter van de EU, deed vorige week geen moeite om de meningsverschillen te verbloemen. In het Europees parlement noemde hij de crisis-maatregelen van de Amerikaanse regering een "weg naar de hel".
Omgekeerd heeft Brussel kritiek uit de VS gekregen omdat Europa traag en weinig doortastend tegen de crisis zou optreden.
Verdeeldheid
Hier gaat grote verdeeldheid achter schuil. Vooral over de vraag hoeveel geld overheden in de economie moeten pompen. De landen van de EU zijn daar voorzichtig mee, de Amerikaanse overheid niet.
Vreemd is dat niet, want ook tussen wetenschappers bestaan grote verschillen van mening over de manier waarop de diepste crisis in zestig jaar (volgens het IMF) moet worden bestreden. Economen en bedrijfsleven zijn het er wel over eens dat internationale samenwerking de enige uitweg is.
Hoofdrol bij de 'oefening in samenwerking' is weggelegd voor de Britse premier Gordon Brown, die gastheer en voorzitter is van de top.
Stuurmanskunst
In het bijzonder is stuurmanskunst nodig om landen die hun eigen economie beschermen in het gareel te krijgen. Volgens onder meer de EU en Canada worden firma's in de VS bevoordeeld bij de Amerikaanse stimuleringsmaatregelen, ten koste van buitenlandse concurrenten. Ze vrezen dat dit het begin is van een handelsoorlog.
Ook Frankrijk heeft zich verdacht gemaakt als land dat neigt naar protectionisme en is in de EU tot de orde geroepen.
Tegenstellingen
Er zijn meer tegenstellingen in dit gezelschap van gevestigde en nieuwe economische grootmachten. Zo zijn er verschillen van mening over het nieuw wereldwijde handelsverdrag waar al jaren over wordt onderhandeld.
Ook verlangen opkomende economieën meer invloed op het internationale financiële systeem. Traditionele industielanden en vooral de VS zijn tot nu toe heer en meester in internationale organisaties het IMF en de Wereldbank.
De economische crisis kan dan ook het begin zijn van een nieuwe financiële wereldorde, met een belangrijke rol voor de G20.
Lees ook: Demonstraties tegen G20. En: Vijf vragen over G20.
Wilt u uw eigen verhaal kwijt over de economische crisis?
U kunt de NOS mailen op: recessie@nos.nl. Dit zijn de voorwaarden.
U kunt ook meediscussiëren op ons weblog.
Deel deze pagina
»
»
»