Het kan weer. De vijver voor de deur. De sloot achter het huis. Het meertje om de hoek, ze liggen dicht. Iedereen heeft zo z'n eigen schaats-referentie-kader.
Wat is uw favoriete schaatsplek in het verleden en heden? Wij hebben alvast wat reacties voor u.
U kunt zelf uw eigen verhalen naar ons mailen.
- Mooiste vind ik toch wel natuurgebied De Alde Feanen, opstappen in Grou en dan richting Earnewald. Zomers met de boot is het al bijzonder mooi, maar 's winters werkelijk prachtig! (Alinda Talsma-van der Bijl)
- Het allermooiste om te schaatsen is de Bonrepas en de Vlist tussen Schoonhoven en Haastrecht. Gisteren schaatsten we er met onze kinderen, en hebben uitgelegd dat we deze week misschien wel eindelijk sinds 1997 weer een Twee Provinciën tocht kunnen schaatsen met een stempelkaart en een medaille, en dan koek en zopie bij IJsclub Vlist, het mooiste schaatsclubhuis van Nederland.
Wij genieten ervan. (Lia Steeman)
- Het is mijn liefste jeugdherinnering: schaatsen in de polders van de Zaanstreek, bij Koog aan de Zaan, Zaandijk en Zaandam. Eindeloze rietpolders, hier en daar een molen, de zon helder laag en het ijs dat zong bij elke slag. De wereld was van goud. Dolgelukkig dat het weer kon haalde ik vandaag mijn schaatsen uit het vet. Op de vijver in het Zuiderpark te Den Haag kwam ik tot de ontdekking dat ik na 20 jaar het schaatsen verleerd ben. (Mirjam Röhling)
- Als kind heb ik vele kilometers afgelegd in de omgeving van Zwartsluis: opstappen op de Aremberger Gracht en dan knallen naar de Beulaker- en Belter 'Wiede'. Schitterende omgeving, veel ijs, vele schaatskilometers en veel gelegenheid voor koek-en-zopie. Subliem! (Arjen Doosje uit Gouda)
- In Reeuwijk; de zwartbevroren plassen. Als kind met mijn zus en vader helemaal naar het einde tegen de wind in schaatsen en dan doodmoe lekker met de wind mee terug laten glijden, nog steeds een unieke herinnering. (Ellen van Gelder)
- Mijn mooiste schaatsplekjes zijn in de omgeving van Alblasserdam in de Alblasserwaard. De z.g. Molentochten afstanden tot wel 60 a 70 km . Heel goede sfeer ook; klunen hoeft niet. (Jan van den Engh)
- 's Nachts op de Loosdrechtse Plassen schaatsen, één van de meest bijzondere ervaringen die ik heb meegemaakt. Stilte om je heen, behalve het krakende ijs en alle mooie feestlichtjes in de verte. In de rustpuazes warme chocomelk met rum onder de heldere winterhemelkoepel zittend op je handschoenen op een houten steigertje. (Jacqueline van Oostveen)
- Bij ons op de vijver in Ten Boer: back to the seventies! Schaatsen met de kinderen tot het donker wordt. En dan met blosjes op de wangen achter de stamppot kruipen. (Peter Edward Boer)
- Op de Kralingseplas in 1939. Was 9 jaar leerde er schaatsen. De mooiste plek waar ik ooit schaatste.
(C.W. Vonk-van Kooij)
- Zevenhuizen, de Rottemeren. 10 km, dan stukkie blik en bij de lokale ijsclub snert en Irish Coffee na.
(C. Geurse)
-Jisp. De Molentocht, vijf kilometer en dan een medaille. Opstappen bij de Lepelaar en na afloop een lekkere borrel!
-Haelen. Op de Neerbeek. Op en rond de slotgracht van kasteel Aldegoor. Alleen moest je wel uitkijken voor de bruggen.
-Op de oprijlaan van ons huis in Amerika. Op rolschaatsen. Ik vind alles onder de 20 graden koud.
-De Schermer en de Beemster. Rustenburg, Oterleek, Stompetoren. Fantastisch!
-In Tilburg heel gewoon op de vijver aan de Berglandweg. Lekker ondiep.
-De Kagerplassen. Vanaf Leiden en onderweg dronken we chocomelk.
-Stadskanaal. Op de Pageplas, een recreatieplas.
-Hilversum, de vijver aan de Berlagelaan. Ik ben er nog eens door het ijs gezakt, met een ladder eruit gehaald, m'n zusje in paniek, drijfnat, gelukkig was ons huis niet ver weg. Te dicht bij het wak voor de eendjes gekomen. Dan vraag je d'r om.
-Geleen. De Driepoel. Vanuit ons zolderraam kon ik de plas zien. Ik weet nog goed dat ik niet kon wachten tot mijn moeder thuis was want ik moest eerst toestemming hebben om daar te gaan schaatsen. Terwijl ik vanuit het raam iedereen al zag schaatsen. Je moest trouwens uitkijken want de Driepoel was altijd maar voor de helft bevroren.
-Ik heb nooit geschaatst. Mijn enkels breken af boven m'n schoenen. Mijn ex was Nederlands Jeugdkampioen Schaatsen en bij haar thuis ging het alleen maar over schaatsen. Het heeft me een antipathie tegen schaatsen gebracht.
-Eemnes. De vaart. En dan opstappen aan de Wakkerendijk.
-Een ondergelopen wei in Zeebrugge. Op kunstschaatsen.
-Op het kanaal Almelo-de Haandrik en op de grote ijsbaan van de ijsclub de Eendracht in Vriezenveen.
-In Den Haag op de ijsbaan in Mariahoeve. En in de polder tussen Voorburg en Leiden.
-Amsterdam-Noord, een grote vijver die uiteindelijk uitkomt in het IJsselmeer. Ik ben daar een keer zo hard gevallen dat twee sleutels aan mijn sleutelbos verbogen waren. Nog weken last gehad.
-De Kreek bij Terneuzen. Ik ben daar een keer heel hard op mijn stuitje gevallen. En op de grachten in Amsterdam natuurlijk. En van Driemond naar Abcoude.
-Ik ben nog eens op de schaats naar een hoorcollege in het Academiegebouw aan het Rapenburg gegaan.
En dan de centrale vraag: Waar kan nu geschaatst worden? U kunt uw reacties e-mailen naar: nieuws@nos.nl. Lees ook de algemene voorwaarden.
Deel deze pagina
»