In de laatste week voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen schrijven NOS-correspondenten over hoe die verkiezingen in hun land worden beleefd. Vandaag: Afrika-correspondent Kees Broere.
Je moet een flinke jongen zijn, wil je hier in Kenia als buitenlander de voorpagina halen. Eentje herinner ik me nog heel goed. Zijn portret verscheen ergens na 11 september 2001 op de voorkant van onder meer de Daily Nation, de grootste Keniaanse krant. Dat van hem ja, Osama bin Laden.
Maar verder? Neuh. Het eigen, binnenlandse nieuws is voor dit Oost-Afrikaanse land doorgaans veel belangrijker. Buitenlands nieuws krijgt ruim aandacht, vooral in de gedrukte media, maar om De Opening te worden, van een krant danwel radio of tv, daarvoor kun je maar het best onvervalst Keniaans bloed door de aderen hebben stromen.
Vandaar dus. Vandaar dat Barack Hussein Obama hier al ruim een jaar tot de belangrijkste nieuwsonderwerpen behoort. En vandaar ook dat de komende Amerikaanse presidentsverkiezingen in Kenia met meer dan normale belangstelling worden gevolgd. (Voor de man of vrouw die het afgelopen jaar heeft liggen slapen: Barack Obama is de zoon van een Amerikaanse vrouw, maar voor Kenia vooral: van een Keniaanse man.)
Familielid
Ook in Kenia zijn sporen van een heuse verkiezingscampagne te vinden. Zoals de bumperstickers Obama 2008, die ik in de hoofdstad Nairobi al op menige auto heb gezien. En in Kisumu, de hoofdstad van de provincie Nyanza, waar vader Obama vandaan kwam, kun je Obama-shirts kopen, en rijden de matatu's, de niets en niemand ontziende minibussen, rond met Obama-posters op de achterruit.
Ondertussen is elke Keniaan (of aangetrouwde Keniaan, zoals schrijver dezes) zich als een familielid van Barack Obama gaan beschouwen. Dat geldt natuurlijk als de steunbetuiging bij uitstek. Maar er zit nog iets heel anders achter.
Acht vaders
Een andere beroemde Keniaan (nou ja, hier althans; maar zij is dan weer wel volbloed) is de achttienjarige Pamela Jelimo. Zij won niet alleen goud op de 800 meter tijdens de Olympische Spelen in Peking, maar liep dit jaar nog een rijtje andere wedstrijden, dat haar aan het eind niet minder dan één miljoen dollar opleverde.
Toen kwam zij terug in eigen land. Bij de huldiging in de woonplaats van haar moeder dienden zich minstens acht Keniaanse mannen aan als de fysieke vader van Pamela. Dat had met ouderzorg al even weinig te maken als met een voorliefde voor atletiek. It's all in the family, of anders gezegd: het ging simpelweg om geld.
Zo ook bij Obama, onze Barry. Stel je toch eens voor dat hij wint. Nee. Ik begin opnieuw: Wacht maar even totdat hij gewonnen heeft. Lieve hemel, dan zul je eens zien welke gouden tijden ook hier in Kenia aanbreken. Waarom? Niemand weet waarom. Het is gewoon zo. Barack ni yetu, Obama is van ons.
»
»