Door verslaggever Jeroen Wielaert
Het begon met de aanslagen op de Twin Towers. Daarna volgde een reis door het binnenste van Marokko. Het resultaat is Harlekino, Tessa de Loo's eerste grote roman na De Tweeling. Een zoektocht naar de wortels van religieus (moslim)extremisme, fataal belichaamd door Said, zoon uit een kortstondig liefdesavontuur van een Nederlandse moeder en een Marokkaanse vader.
Harlekino is zijn eigen bedenksel: niet zomaar een nar, maar even gewetensvol als duivels.
Tessa de Loo maakt met deze roman een opvallende tegenbeweging in de Nederlandse literatuur: ze trekt naar Marokko toe, terwijl auteurs als Abdelkader Benali en Kader Abdolah hun weg in Nederland ruimschoots gevonden hebben. Het is een bijzonder onderzoek naar identiteiten waaruit De Loo als een ware Máxima de conclusie getrokken heeft: dé Marokkaan bestaat niet.
De schrijfster woont en werkt al lang niet meer in Nederland. In Portugal, waar ze de meeste tijd woont, werd ze nieuwsgierig naar dat land over zee. Daarnaast las ze veel boeken over haar gelaagde onderwerp.
De eerste kritieken op Harlekino zijn wisselend. Dat kan ook niet anders met een roman die zowel door thematiek als literaire stijl veel controverses oproept.
Hoe dan ook voegt De Loo het hare toe aan de algemene, zwaar beladen discussie van deze tijd. Ze doet dat op haar eigen manier, zonder polemische oordelen over de islam, maar wel met een noodlottig plot. Los van dit alles denkt ze een nieuwe weg te zijn ingeslagen in haar schrijfstersloopbaan.
Deel deze pagina
»
»