Door Peter ter Velde in Kabul
Deze week zijn voor zover bekend voor het eerst een man en vrouw omgekomen door de honger. Het is een schok in Afghanistan, dat worstelt met een economische crisis, dat het zo ver is gekomen. De inflatie is torenhoog. Veel mensen kunnen zich niet eens meer basisvoorzieningen als meel, brood en rijst veroorloven. Voor de Afghaanse bevolking is het thema armoede belangrijker dan veiligheid.
"Het is heel erg moeilijk", zegt een jonge man die brood komt kopen. "De meeste mensen hier hebben geen baan en kunnen zich de hogere prijzen niet veroorloven. Maar honger is geen optie. Er zijn kinderen in de families. Slechts enkele families hebben genoeg geld om voedsel en brood te kopen". Velen steken zich in schulden. Ze lenen geld van familieleden in het buitenland bijvoorbeeld. Schulden van drieduizend euro zijn geen uitzondering. Het gemiddelde maandinkomen is 65 euro.
Corruptie
De bevolking geeft de regering de schuld. Velen wijzen op de corruptie. "Hoe kan een land dat 60 miljard dollar van de internationale gemeenschap heeft ontvangen niets voor zijn bevolking regelen? Het komt omdat de bestuurders alles in eigen zak steken", zegt parlementslid Ramazan Bashardost die bekend staat om zijn strijd tegen corruptie.
Economen geven aan dat de regering weinig belang hecht aan de economie. "Er is de laatste zes jaar een tekort aan leiderschap en goede regelgeving. De regering kan maar geen goede economische situatie van de grond krijgen. Men zou veel meer aandacht moeten hebben voor de ontwikkeling van de landbouw, maar helaas krijgen landbouw en economie geen prioriteit", zegt hoogleraar Saifuddin Suihoon van de Universiteit van Kabul. Zijn collega Hedayatallah Alefi wijst er op dat veel ministers niet eens de Afghaanse nationaliteit hebben. Zij komen uit Amerika waar ze als vluchteling gewoond hebben: "Ze zijn niet geïnteresseerd in de mensen hier". Maar ook de internationale gemeenschap schiet tekort, zegt Alefi: "Ze proberen hier de markteconomie te importeren. Eén op één moet het westen gekopieerd worden. Maar wij hebben geen enkele economische structuur. Het westen zou de nadruk moeten leggen op onderwijs om de economie van onderop op gang te brengen".
Bedelaars
Het straatbeeld in Kabul wordt beheerst door bedelaars. Weduwen die nooit onderwijs hebben gehad en er nu toe veroordeeld zijn om op straat hun geld te bij elkaar te sprokkelen. Kinderen, die na schooltijd kaarten van Kabul proberen te slijten aan de weinige buitenlanders om wat geld voor hun familie te verdienen. Voor veel Afghanen is de situatie uitzichtloos.
»