Dna-match Puttense moordzaak

De politie heeft vanochtend een verdachte aangehouden in de Puttense moordzaak. Het gaat om een 33-jarige man uit Delft. 

Zijn dna komt overeen met het spermamonster dat in 1994 werd gevonden op het lichaam van het slachtoffer, Christel Ambrosius. 

Het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) heeft de dna-match gevonden. Dat was mogelijk door een nieuwe wetgeving uit 2005: de wet dna-onderzoek bij veroordeelden. 

Die wet verplicht personen die na een misdrijf worden veroordeeld tot vier of meer jaar cel, dna-materiaal af te staan. 

Mishandelen

De Delftenaar werd vlak na het ingaan van de wet veroordeeld voor het mishandelen van zijn partner. 

Justitie had de man al sinds half april in het vizier, maar door de inzet van het NFI is de zaak in een stroomversnelling geraakt. Politie en justitie beschouwen het werk van het NFI dan ook als een "zeer welkom cadeautje". 

Ten tijde van de moord verbleef de verdachte in Putten. Hij was toen ongeveer 18 jaar oud. Het is niet duidelijk of slachtoffer en dader elkaar kenden. 

Oma

De 23-jarige stewardess Christel Ambrosius werd in 1994 dood gevonden in het huis van haar oma, in een bos aan de rand van Putten. Ze was verkracht en vermoord. Op haar been werden een spermadruppel en twee haren aangetroffen.

De Puttense moordzaak staat bekend als één van de grootste rechterlijke dwalingen uit de Nederlandse geschiedenis. Twee mannen uit Putten, Wilco Viets en Herman Du Bois, werden onterecht veroordeeld tot tien jaar cel voor de verkrachting van en de moord op Christel Ambrosius. 

Dna-vergelijking had al uitgewezen dat de spermadruppel niet van één van de twee verdachten was, maar justitie hield er een aparte theorie op na: het sperma zou afkomstig zijn van een veel eerder seksueel contact van Christel met een vriendje. 

Zijn sperma zou in Christels lichaam zijn gebleven en tijdens de verkrachting door Viets en Du Bois naar buiten zijn gesleept en als een druppel op haar been zijn achtergebleven. De rechter vond dat verhaal aannemelijk. 

Dna-onderzoek naar de achtergebleven haren op Christels been, wierpen nieuw licht op de zaak. De haren en de spermadruppel bleken van dezelfde persoon te zijn. 

Daardoor werd korte metten gemaakt met de 'sleeptheorie', omdat het onmogelijk was dat de haren tot na de moord op Christels been waren blijven zitten. Zowel de haren als de spermadruppel moesten dus wel van de dader zijn. 

Schadevergoeding

De Hoge Raad gaf het gerechtshof in Leeuwarden opdracht de zaak opnieuw te beoordelen. Dat leidde ertoe dat Viets en Du Bois in 2002 definitief werden vrijgesproken. Ze hadden toen al tweederde van hun straf uitgezeten. 

De twee kregen ieder een schadevergoeding toegewezen van ruim 900.000 euro.

De 33-jarige verdachte wordt vrijdag voorgeleid aan de rechter-commissaris bij de rechtbank in Zutphen.