Door correspondente Andrea Vreede
Twee jaar na de vorige verkiezingen gaan de Italianen zondag en maandag opnieuw stemmen. Om een regering te kiezen die een berg problemen zal moeten oplossen.
Om te beginnen letterlijk, want nog altijd ligt rond Napels het vuilnis hoog opgestapeld in de straten. Maar ook figuurlijk, want het land staat economisch vrijwel stil.
Sinds 2000 zijn de salarissen niet meer gestegen. De prijzen wel, en veel Italianen hebben moeite om rond te komen.
Publicaties over de corruptie en de verspilling in de politiek hebben voor een sfeer van teleurstelling en desinteresse gezorgd. Het maakt niet uit wie er aan de macht is, de politici denken toch alleen maar aan zichzelf.
Portemonnee
De twee belangrijkste premierkandidaten proberen uit alle macht de kiezers naar de stembus te trekken. Aan de rechterkant Silvio Berlusconi, die voor de vijfde keer meedoet.
Was Berlusconi in 1994 het nieuwe, frisse geluid in de Italiaanse politiek, nu belooft hij vooral meer van hetzelfde. Een voortzetting van zijn beleid toen hij van 2001 tot 2006 premier was.
Hij richt zijn boodschap rechtstreeks tot de portemonnee van de kiezer. Afschaffing van de onroerendgoedbelasting op de woning, belastingvoordelen voor winkeliers en kleine ondernemers, als overwinningskado zelfs een maand lang geen enkele belasting als het aan hem ligt.
Na twee jaar verhoogde belastingdruk onder de centrum-linkse regering van Romano Prodi gaat dit vooruitzicht erin als koek.
Vernieuwing
Aan linkerzijde timmert premierkandidaat Walter Veltroni flink aan de weg. Veltroni presenteert zich als de man van de vernieuwing en de verandering.
Zoals Barack Obama, wiens motto hij letterlijk heeft overgenomen. Om de ruzies waar Prodi mee worstelde te voorkomen, heeft hij de extreemlinkse partijen buiten zijn coalitie gehouden.
Zijn Democratische Partij wil van Italië een modern land maken. Veel minder bureaucratie, minder parlementariërs, transparant bestuur, meritocratie, meer jonge mensen in de actieve politiek.
Maar Veltroni maakt zelf al tientallen jaren deel uit van het politieke systeem, net zoals velen binnen zijn partij. Om zijn beloftes waar te maken zal hij tegen veel belangen in moeten gaan.
Winnaar
Berlusconi lijkt de gedoodverfde winnaar, mede dankzij de welwillende aandacht van zijn eigen televisiezenders. Maar Veltroni loopt in, al weet niemand hoe groot de afstand tussen beiden is.
En dan is er nog de ingewikkelde kieswet, ingevoerd onder Berlusconi. Die kan ervoor zorgen dat Berlusconi in de Kamer wint en Veltroni in de Senaat. Met verlamming tot gevolg, het laatste waar Italië op zit te wachten.
Deel deze pagina
»
»
»