Door Ruurd Edens
Ik had misschien kunnen weten dat mijn artikel over een verdienstelijk wielrenner uit de jaren veertig en vijftig niet geruisloos zou verschijnen.
De renner die ik voor het tijdschrift De Muur portretteerde heette immers Willem Holleeder. Inderdaad: de vader van. En toen Holleeder junior via zijn advocaat Jan-Hein Kuijpers ook nog eens liet weten graag te willen meewerken, zag ik de media-aandacht ook wel op mij afkomen.
Daar ben ik zelf lang genoeg programmamaker bij Met Het Oog Op Morgen voor.
Andere kant
HP/De Tijd en de Volkskrant kondigden het artikel aan en meteen werd contact gezocht door RTL Boulevard, Langs De Lijn, MM Magazine, Radio 1 Journaal, Dingen Die Gebeuren, de Wereldomroep en De Wereld Draait Door. Heel raar om voor de verandering eens aan de andere kant van het productieproces te zitten.
Als regisseur van Het Oog vraag ik vaak aan gasten of ze de uitzending goed kunnen horen over de telefoon. Nu vroeg de regisseur van MM Magazine dit aan mij. De verslaggeefster van Boulevard vertelde me dat ik niet in de camera moest kijken maar naar haar.
's Avonds zag ik mijzelf terug en gaf Peter R. de Vries zijn (gelukkig positieve) commentaar op het artikel. Een vreemde gewaarwording. En om het af te ronden te gast bij Max van Weezel in Het Oog.
Media-dag
Aan het begin van deze media-dag had ik geen idee hoe het is om geïnterviewd te worden maar het viel me eerlijk gezegd mee. Sterker: ik vond het nog leuk ook.
De volgende dag was het alweer voorbij met alle aandacht. Zo werkt het in de media. De komende week zoek ik als vanouds zelf weer gasten voor míjn programma. Nóg leuker.
Deel deze pagina
»
»