"De geschiedenis glipt ons zienderogen door de vingers", waarschuwt David DeJonge, gevierd fotograaf uit Michigan. Hij portretteerde de laatste negen in Amerika wonende WWI-veteranen.
Bij de opening van een permanente expositie in het Pentagon, begin deze maand, kon er nog maar één bij zijn: Frank Buckles (107).
De laatste Duitser stierf eind januari, de laatste Fransman vorige week. Wereldwijd zijn er nog maar dertien veteranen uit verschillende legers over.
"De schat aan kennis en geschiedenis bij hen is fenomenaal. Deze tragische oorlog was een technologische waterscheiding. Het was fascinerend te horen hoe paarden, zeppelins en vliegtuigen het slagveld deelden."
Maar de tijd dringt om die geschiedenis op te tekenen. "Helaas heb ik enkele verhalen gemist, omdat ze overleden voordat ik ze kon bereiken."
Gelogen
Voor het verhaal van Frank Buckles was DeJonge nog op tijd. De 16-jarige Buckles wilde zo graag in dienst dat hij loog over zijn leeftijd, een makkie omdat er in zijn geboorteplaats in Missouri toen nog geen geboorteregister was.
In 1917 vertrok hij naar Europa, waar hij zich aanmeldde bij de ambulancedienst, om zo dicht mogelijk bij het front te komen. De frontlinies maakte Buckles nooit mee, de oorlog was te snel voorbij. Wel begeleidde hij Duitse krijgsgevangenen op weg naar huis.
Echt oorlogsgeweld maakte Buckles ironisch genoeg pas mee in WWII, toen hij als Amerikaans burger door de Japanners werd opgepakt op de Filipijnen, vlak na Pearl Harbor. 39 maanden was hij krijgsgevangene.
Buckles is blij met de verlate erkenning die "zijn" oorlog nu krijgt. Hij zegt vereerd te zijn en het fotografische eerbetoon aan te nemen als vertegenwoordiger van zijn generatie.
Hollywood
DeJonge (kleinzoon van geëmigreerde Nederlanders) wil graag nog meer zien dan alleen een tentoonstelling. WWII, Korea, Vietnam, allemaal hebben ze een nationaal monument op de belangrijke Mall in Washington. WWI ontbreekt.
"Toen de oorlog eindigde in 1918, kwamen de veteranen geruisloos thuis. Geen feesten, geen parades. Ze kregen geen erkenning. Ze zijn echt een vergeten generatie."
"Er is geen groot gedenkteken op de Mall, Hollywood heeft er al tientallen jaren geen films over gemaakt," erkende minister Gates van Defensie. "Voor de meesten van ons is het weinig meer dan een hoofdstuk in een geschiedenisboek."
"Maar nu is voor altijd het gerimpelde, getekende gezicht van korporaal Buckles verbonden aan die oorlog."
Deel deze pagina

»