Door NOS-correspondent Wouter Zwart
Het klinkt zo mooi: "één wereld, één droom". Maar die slogan, bedacht door de Chinese organisatie van de Olympische Zomerspelen, heeft een aparte klank gekregen, daags na de uitbarsting van geweld in Tibet.
Van een vreedzame wereld, verenigd door sport, is in China zelf even weinig te zien. En vijf maanden voor de openingsceremonie ziet Peking zich geconfronteerd met een imagocrisis van formaat.
In het centrum van de Tibetaanse hoofdstad Lhasa smeulden de resten van uitgebrande auto's en winkels vanmorgen nog na.
Brandbommen
De demonstraties van afgelopen dagen mondden gisteren uit in de hevigste rellen van de afgelopen twintig jaar. Honderden voornamelijk jonge Tibetanen gooiden met stenen en zelfgemaakte brandbommen naar gebouwen en politie.
Over de manier waarop de ordetroepen vervolgens ingrepen, lopen de verklaringen echter zeer uiteen. Aanvankelijk meldde de Amerikaanse ambassade in Peking op basis van getuigenissen, dat er was geschoten.
Maar de Tibetaanse regering beweert vandaag bij monde van voorzitter Qiangba Puncog dat de politie geen schot heeft gelost.
Wel was Puncog snel met zijn conclusie over de verantwoordelijken voor het geweld. "Het slaan, het slopen, de plunderingen en brandstichtingen waren sabotageactiviteiten door de kliek van de Dalai.".
Daarmee doelde Puncog, zelf een Tibetaan, op de geestelijk leider van de Tibetaanse boeddhisten. Die riep vanuit India, waar hij in ballingschap leeft, het Chinese leiderschap op om het gebruik van geweld te staken. En in plaats daarvan de dialoog aan te gaan met de Tibetanen over hun "diepgewortelde onvrede".
Betrouwbaar
Voor journalisten is het onder normale omstandigheden al zeer moeilijk om vrij te reizen en berichten in Tibet. Daardoor maken de recente ontwikkelingen het uitermate lastig om aan betrouwbare, controleerbare, laat staan eerstehands informatie te komen.
Dat vergroot het risico om ten prooi ten vallen aan eenzijdige en bevooroordeelde berichtgeving van zowel Tibetaanse als Chinese zijde.
Zo meldt de Tibetaanse regering in ballingschap dat afgelopen dagen mogelijk honderd doden zijn gevallen. De Chinese autoriteiten houden het echter op 10 doden, door het staatspersbureau Xinhua omschreven als "onschuldige burgers die zijn verbrand".
Ook zou het leger 580 mensen uit hotels en bankgebouwen hebben gered, die door relschoppers in brand waren gestoken.
Zwijgzaam
Dat de eigen staatsmedia spreken van zeker 160 brandhaarden in Lhasa is een opvallende ontwikkeling. Aanvankelijk was Peking namelijk vrij zwijgzaam over de onlusten. Misschien wel in de hoop dat de situatie snel onder controle zou zijn.
Maar toen de boel gisteren flink escaleerde en via andere, buitenlandse kanalen de berichtgeving niet langer beheersbaar was, zette ook de Chinese overheid zijn media in.
In de berichtgeving van Xinhua wordt een beeld geschetst van vechtende en plunderende Tibetanen met rugzakken vol stenen en molotovcocktails. Dat plaatje past maar moeilijk bij het overwegend westerse idee van een vreedzaam en verdraagzaam Tibetaans volk.
Stabiliteit
Veel Chinezen vinden dat een onterecht idee en beweren dat ieder streven naar een onafhankelijk Tibet de stabiliteit van heel China in gevaar brengt. En dus dat ingrepen is gerechtvaardigd.
China lijkt echter vrij alleen te staan in zijn standpunt, terwijl de dalai lama zich afgelopen jaren verzekerd wist van de steun van Westerse hulporganisaties, politici en film- en muzieksterren.
Het heeft Tibet niet alleen tot een politiek, maar ook tot een bijna Showbiz-achtig twistpunt gemaakt, waarover iedereen een mening lijkt te hebben. Een beter passende slogan zou zijn: "Één wereld, Tien waarheden".
Deel deze pagina
»
»
»
»