Correspondent Hennah Draaibaar, eindredacteur Harmen Boerboom en buitenlandredacteur Wim Bunschoten houden in de aanloop naar het Decembermoorden-proces vanuit Paramaribo een weblog bij.
Door Wim Bunschoten
Paramaribo, 29 november - Paramaribo is veranderd. De stad niet zozeer, maar het straatbeeld. Welke hoek je ook om gaat in de stad met z'n houten koloniale gebouwen, overal kom je ze tegen: blanken. In elke straat die brandt in de tropenzon loop je ze tegen het lijf.
Of het nou de Jodenbreestraat is, de Domineestraat, de Gravenstraat, de Heiligenweg of de Keizerstraat, altijd lopen er wel een paar. Met roodaangelopen gezichten gaan ze over straat, je ziet ze in taxi's, ze bevolken de terrassen en zelfs fietsend komen ze zwoegend voorbij, gebogen over het stuur waarop zweetdruppels uiteenspatten.
Een paar jaar geleden was er tussen de Creolen, de Javanen, de Hindoestanen, de Chinezen en Indianen tussen de autochtone Surinamers dus maar een enkele blanke te bekennen. Maar nu lijkt er serieus sprake te zijn van gezinsuitbreiding.
Leefruimte
Nee, gezinsuitbreiding is te veel gezegd, want ze horen er niet echt bij. Ze komen en ze gaan, de vele blanken, die meestal Nederlander zijn.
Het begon al in het vliegtuig. De KLM-kist was tot de nok toe gevuld met passagiers, 417 in getal. Dat ging ten koste van de leefruimte aan boord. Maar 't moest. Want anders kreeg je al die witte mensen er niet in.
Hoeveel zouden het er geweest zijn. Eén op de drie? De helft? En wat gingen al die mensen doen in het land dat zo lang geïsoleerd is geweest.
Een kleine steekproef leerde dat een Britse vrouw met haar man naar Paramaribo vloog om lezingen te geven. Ze waren beiden medisch specialist. Na de praatjes zouden ze het land gaan bekijken, tien dagen lang.
Vier Nederlandse heren in het gangpad gingen voor zaken, en een stelletje daarvoor was als als toerist op weg naar Suriname. De toeristenindustrie heeft hier een sterke groei doorgemaakt. In de stad wemelt het van de reisbureaus, die avontuurlijke tochten naar het wonderschone binnenland organiseren.
Stageplek
De ontdekking van Suriname is al een tijdje aan de gang. Het begon een jaar of wat geleden toen studenten bedachten dat het weldadig warme land wel eens een fijne stageplek zou kunnen opleveren.
Het is lekker ver weg, het leven is er niet al te duur, het zit vol vriendelijke mensen en een vreemde taal hoef je er niet voor te leren. Suriname werd een rage onder studenten.
Oud-legerleider Desi Bouterse heeft in het verleden, als ie weer eens een akkefietje had met de voormalige kolonisator, wel eens gedreigd: "Nederland, breng de veiligheid van uw onderdanen niet in gevaar!" Het bleef bij woorden.
Ook in de aanloop naar het decembermoordenproces, waarin hij hoofdverdachte is, ging 'Baas' frontaal in de aanval. Volgens hem heeft 'politiek Den Haag' bepaald dat hij opgesloten moet worden. Getuigen worden betaald om valse verklaringen af te leggen, en meer van die dingen. Het buitenland is slecht en bedreigend.
Verdachtmakingen
Desi Bouterse is niet de enige die met verdachtmakingen strooit. De regering doet gezellig mee. Bouterse zou aanslagen willen plegen en een invasie door huurlingen voorbereiden.
Snugger is dat soort verhalen niet. Want Suriname heeft nou net het imago afgeschud van troosteloze natie die tobt met gevolgen van de dictatuur. Dat bewijzen de vele buitenlanders wel. Die komen alleen als een land stabiel is. Investeerders en toeristen willen rust en veiligheid.
Wat dat betreft zijn het net Surinamers.
»
»
»