In de Duitse plaats Bad Arolsen is een groot archief voor publiek opengesteld met documenten uit de Holocaust. Het gaat om de archieven van de Internationale Zoekdienst van het Rode Kruis over in de Tweede Wereldoorlog verdwenen personen.
Het bevat onder andere kampregistraties, transportlijsten, dossiers met de namen van dwangarbeiders, dodenlijsten en naoorlogse lijsten van ontheemden.
De ITS-archieven bevatten zo'n 50 miljoen documenten over 17 miljoen kampgevangenen, dwangarbeiders en verdreven personen.
Familiehereniging
Het archief werd in 1955 in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog opgezet om inzicht te bieden in het lot van miljoenen Holocaust-slachtoffers en als hulp bij familieherenigingen.
Tot nu toe werden de documenten alleen gebruikt om informatie te vinden over specifieke personen, bijvoorbeeld bij de zoektocht van mensen die vermist zijn.
Mensen die informatie wilden, moesten een schriftelijk verzoek inleveren. De verwerking van de aanvragen verliep tergend langzaam. Nazi-slachtoffers en hun familieleden moesten vaak jaren wachten op een antwoord op hun verzoek. Nog steeds komen er jaarlijks zo'n tienduizend aanvragen binnen.
Onderzoek
Nu het archief is opengesteld voor publiek kunnen wetenschappers het gebruiken voor onderzoek.
"Ik wil alle onderzoekers uitnodigen van dit archief gebruik te maken", zegt de Duitse onder-minister van Buitenlandse Zaken Gloser. "En zich zo via dit archief door deze donkere episode van onze geschiedenis heen te werken."
Naar verwachting zal onderzoek niet echt opzienbarende nieuwe feiten aan het licht brengen, maar wel kunnen de onderzoeken de kennis over de Tweede Wereldoorlog verder verfijnen en nuanceren. Degenen die het archief beheren verwachten dat de openstelling ervan tot een opleving leidt van het academisch onderzoek naar deze periode in de geschiedenis.
Nabestaanden
Ook voor de nabestaanden van de slachtoffers van de Holocaust kunnen de gegevens van nut zijn. Zij kunnen via dit archief meer te weten komen over het lot en de omstandigheden waarin hun geliefden zijn omgekomen.
De geallieerden begonnen al voor het einde van de oorlog al deze gegevens bijeen te brengen. Een internationale commissie bestaande uit elf landen beheerde de documentatie.
Het heeft 60 jaar geduurd voordat dit archief volledig werd vrijgegeven omdat de elf landen die het beheren allemaal toestemming moesten geven. Deel deze pagina
»
»