Door Tim Overdiek, correspondent in Londen
Eigenlijk was het een doorsnee huwelijk. Compleet met onbeheersbare zenuwen. Paniek over een ontbrekend boeket. Een vrijgezellenfeest, twee maar liefst. Een jurk die moest worden aangepast. Natuurlijk kwam alles dik in orde, en gaven Elizabeth en Philip elkaar tot aller opluchting het ja-woord.
Klein detail weliswaar, Elizabeth was toekomstig koningin. En Philip was de Duitse adelman, die in 1947 nog niet door iedereen in de armen werd gesloten. Maar elke reserve over het huwelijk verdween toen het koppel gehuwd en wel door Westminster Abbey schrijde.
Zo kort na het einde van de Tweede Wereldoorlog kon het land wel een romantisch opkikkertje gebruiken. Economisch diep in het slop, was de koninklijke trouwerij een straaltje zonneschijn dat de ellende voor even deed vergeten. Een schitterend paar, aldus de overlevering.
Duurzaamheid
Allerlei details van de mooiste dag van hun leven zijn deze week uitgebreid opgerakeld. In zwart en wit, want de Britse koningin en haar gemaal traden zestig jaar geleden in het huwelijk. Waarmee de duurzaamheid van de monarchie andermaal door Elizabeth II is bewezen.
Een vorstin (81) die van geen wijken wil weten, en hetzelfde geldt voor de liefde die vandaag in Westminster Abbey wordt gevierd. De complete familie Windsor, 26 stuks in totaal, kwam zondagavond al bijeen in Clarence House voor een feestelijk diner. Wat voor het kroost wellicht ietwat ongemakkelijk is geweest.
Want het nageslacht heeft niet bepaald het huzarenstukje van pa en ma herhaald. Drie van de vier kinderen zijn gescheiden. Charles, Andrew en Anne zeiden voortijdig vaarwel tegen hun partners Diana, Fergie en Mark. Alleen Edward is, naar verluidt althans, gelukkig met eega Sophie Rhys-Jones.
Maar het gaat nu even niet om hen. Zoetsappig zijn de opgediepte herinneringen van koorknapen, bruidsmeisjes, naaisters en toeschouwers die op die regenachtige 19de november 1947 ademloos toekeken hoe glamour en romantiek de boventoon voerden.
Achter de schermen heerste totale paniek. Over de tiara die was gebroken. Over de juwelen die in een ander paleis lagen. Over het boeket dat ergens in een kast was verdwenen. Over de jurk van een bruidsmeisje dat weigerde te passen. Inderdaad, een gewone trouwerij.
Afwezigheid
Omdat de tijd alle wonden heelt, wordt vandaag de dag met een gemoedelijke glimlach gesproken over de afwezigheid toen van Philips zusters. Duitse dames, wat in 1947 een onoverkomelijk probleem was.
Het cadeau van Mahatma Ghandi, een hand gewoven stuk textiel, werd door koningin Mary minzaam naar een achterkamertje verwezen als te ordinair. Hectische tijden kortom, die de tand des tijds hebben doorstaan. Huwelijkse spanningen zijn nimmer aan het licht gekomen.
Dat zegt veel over het partnerschap. Philip wordt geregeld opgevoerd als onbeleefd en arrogant, met een reputatie als vrouwenjager in zijn jonge jaren. Maar zestig jaar na zijn gouden vangst doet hij het in de ogen van het Britse volk al met al niet onaardig als de man van.
Deel deze pagina
»
»
»