Kunstkenner, museumdirecteur en televisiepresentator Pierre Janssen is zaterdag op 81-jarige leeftijd overleden. Voor veel oudere Nederlanders is Janssen een begrip geworden door zijn programma Kunstgrepen voor de Avro-televisie.
De aanstekelijke vertellingen van de broodmagere en altijd beverige presentator openden veel kijkers de ogen voor moderne kunst. Janssen maakte tussen 1959 en 1975 honderd afleveringen. Doordat er nog maar één televisienet was, bereikte hij een groot publiek.
"Voor mij bestaat er niets mooiers dan ontdekken en doorgeven van waardevolle dingen", vertelde hij eens. "Als mensen mij vragen waarom ik al zo lang door kunst geboeid ben, zeg ik altijd hetzelfde: kunstwerken zijn een ander antwoord op de sleetse werkelijkheid."
Arnhem
Pierre Janssen begon in 1946 als jonge kunstredacteur bij dagblad Het Vrije Volk. Later was hij onder meer conservator van het Stedelijk Museum in Schiedam, directeur van de Rotterdamse Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam (tegenwoordig de Willem de Kooning Academie) en directeur van het Gemeentemuseum in zijn geboorteplaats Arnhem.
Janssen vond kunst niet iets om moeilijk over te doen, maar om van te genieten. De kunstelite uit die tijd meende dat Janssen te populair met kunst omging.
Voor zijn televisiewerk kreeg hij samen met regiseur Leen Timp in 1961 de Nipkowschijf. Het was de eerste keer dat deze televisieprijs werd uitgereikt.
Mondriaan
De favoriete schilder van Janssen was Mondriaan. Over diens artistieke tocht naar de abstractie zei Janssen: "Ik weet dat hij invloed heeft gehad op architectuur en typografie en op de kunst zelf. Maar ik heb door Mondriaan niet zo veel over andere kunst geleerd."
Niet de roemruchte Victory Boogie Woogie was zijn lievelingsstuk van Mondriaan, maar Compositie nr 10 in zwartwit uit 1915. Een veld van zwarte streepjes op een ovaal wit vlak. "Dat schilderij gebruikte ik vaak als ik naar mensen toeging om belangstelling voor kunst te wekken. Je vraagt je onmiddellijk af, van wie is dat?"
In zijn boerderij in het dorp Kerk-Avezaath in de Betuwe hing een reproductie. Zijn vrouw noemde hem altijd de kunstverteller. Dat stond ook op de overlijdensannonce.
Deel deze pagina
»
»
»