Correspondent Wouter Zwart schreef een serie van drie verhalen over president Hu Jintao. Vandaag: het politieke gedachtegoed van Hu Jintao.
Hij staat pas vijf jaar aan het hoofd van de Communistische Partij, maar hoogstwaarschijnlijk ziet Hu Jintao nog dit partijcongres zijn politieke ideologie opgenomen worden in de statuten van de CCP. Een grote verdienste voor de 65-jarige president, wiens gedachtegoed daarmee in één adem genoemd mag worden met dat van zijn grote voorgangers: Mao Zedong, Deng Xiaoping en Jiang Zemin.
Chinese leiders gaan er prat op dat ze naast politici ook filosofen zijn. Bij voorkeur verpakken ze hun ideeën over 's lands politieke en economische koers in ronkende slogans.
Deng Xiaoping
Zo sprak Deng Xiaoping ooit de wens uit dat China zal "bouwen aan een socialisme met Chinese elementen".
Een briljante term van de man die de schier onmogelijk taak had om na Mao's rampzalige culturele revolutie de Chinezen hun trots en identiteit terug te geven. Zonder dat de marxistische ideologie daarbij werd verloochend. Deng slaagde en ging de geschiedenis in als een held die de hervorming van de communistische partij en de modernisering van China in gang heeft gezet.
Overigens duurde het wel tot zijn overlijden in 1997 voordat de theorie van Deng Xiaoping eindelijk op volle waarde werd geschat.
Jiang Zemin
Na Mao en Deng was het de beurt aan Jiang Zemin. De inmiddels 81-jarige oud-president is verantwoordelijk voor het concept van de "Drie Vertegenwoordigingen". Daarin riep Jiang de partij op om China's productiviteit te verhogen, 's lands cultuur te versterken en de belangen van het volk te behartigen.
Sommige politieke deskundigen beweren dat de eerste van die "Drie Vertegenwoordigingen" zo letterlijk is genomen, dat het land nu bijna bezwijkt onder z'n hoge productiviteit. De economie groeit met een ongezonde tien procent per jaar en de volksgezondheid en het milieu lijden er zwaar onder.
Jiangs opvolger Hu Jintao is in veel opzichten anders. Waar Jiang bij staatsbanketten nog wel eens een buitenlandse regeringleider de dansvloer opsleepte of verleidde tot een Karaoke-optreden, is Hu Jintao meer de verfijnde denker. Een hervormer, maar ook een liefhebber van China's traditionele wijsgeer en filosoof Confucius.
Harmonieuze samenleving
Die verfijndheid komt ook terug in Hu's "Theorie van Wetenschappelijke Ontwikkeling". Volgens kenners moet dat wetenschappelijke aspect niet zo letterlijk worden genomen, maar richt de theorie zich meer op een stabiele economische groei met aandacht voor energiebeheersing en het milieu.
Een nog bekendere wens van de leider is de totstandkoming van een "harmonieuze samenleving"; een term die inmiddels zo gevleugeld is dat hij te pas en te onpas wordt gebruikt als dooddoener, wanneer de regering weer eens kampt met een netelige kwestie. Is er onterecht land afgepakt van boeren? Laten we streven naar een harmonieuze samenleving. Leven er miljoenen mensen tegen de armoedegrens? Dat komt allemaal goed in een harmonieuze samenleving. Zijn er burgers of journalisten opgepakt? Die brachten dan vast de stabiliteit van onze harmonieuze samenleving in gevaar.
De theorieën van Hu Jintao zijn duidelijk afgestemd op een steeds moderner wordend China, waarin mensen vrijer en rijker worden, maar wel hebben te gehoorzamen aan de staat. En bovendien de verantwoordelijkheid hebben voor het welzijn van hun medemens, zoals dat hoort in een socialistische maatschappij.
Het moge duidelijk zijn dat van Hu's idealen van een stabiele groei met aandacht voor het milieu nog niet veel is terechtgekomen. Waarschijnlijk is dat mede de reden waarom zijn gedachtegoed nu al wordt omarmd tijdens het 17de Nationale Congres van de Chinese Communistische Partij. Zodat de hele wereld kan zien dat de wil er is. Nu nog de daden.
Deel deze pagina
»
»
»