Door correspondent Mustapha Oukbih
Eén van de kenmerken van dictators is dat zij zich verheven voelen boven het volk. Het is alsof zij van een andere planeet komen, voorbestemd om te heersen. Hun macht en leiderschap zijn onbetwistbaar. Ze creëren een mythe om zich heen van onaantastbaarheid en heiligheid.
En ja, soms zelfs van onsterfelijkheid. Het is een manier om de bevolking onder de duim te houden. En wie het aan durft om deze mythe ter discussie te stellen, die kan rekenen op de lange arm van de dictator.
In de Arabische wereld is het niet anders. Dat is ook de reden waarom het privé-leven van een president of een koning in de Arabische wereld verboden terrein is voor journalisten en publicisten. Zodra dat privé-leven op straat ligt, wordt de mythe doorbroken en blijkt de 'grote leider van de natie' een gewone sterveling te zijn. En dat ondermijnt de machtspositie van zo'n leider.
Speculaties
Dat is ook de reden waarom de berichtgeving over de gezondheidssituatie van de Egyptische leider Hosni Mubarak zoveel paniek veroorzaakt bij de machtige El Presidente. Al maanden wordt er in de Egyptische pers gespeculeerd over zijn naderende dood. Hij zou ernstig ziek zijn.
Deze geruchten werden extra versterkt door de wekenlange afwezigheid van de president in het openbaar, wat op zich opmerkelijk is. Mubarak is namelijk niet van de staatstelevisie weg te slaan.
Het nieuws begint en eindigt meestal met allerlei oninteressante bezigheden die de president op een dag heeft verricht. Van het doorknippen van een lintje tot het sturen van een condoleancebrief aan een bevriend staatshoofd vanwege het overlijden van zijn oma. Voor de Egyptenaren valt het dus op als de president ineens niet meer op televisie of in het openbare leven is te zien. Dan is er duidelijk iets aan de hand.
Geruchten
De geruchten van Mubaraks naderende dood komen niet uit de lucht vallen. Hij kampt al jaren met een slechte gezondheid en de beste man is ook al niet de jongste meer, hij is 80 jaar oud.
Hosni Mubarak die de geruchten zat is slaat terug. Vier hoofdredacteuren die over zijn slechte gezondheid hebben gepubliceerd zijn veroordeeld tot een jaar gevangenis. De publicaties worden gezien als een gevaar voor de staatsveiligheid. Ondertussen probeert Hosni Mubarak zoveel mogelijk in het openbaar te verschijnen om zo de geruchten over zijn naderende dood te ontkrachten.
In andere Arabische landen is het niet anders. De dood van voormalige koning van Marokko Hassan II werd pas uren na zijn overlijden bekendgemaakt. Hoewel hij voor zijn dood lange tijd ziek is geweest, werd het de pers verboden om erover te schrijven.
Fahd en Assad
Dat geldt ook voor de voormalige Saoedische koning Fahd en de voormalige Syrische president Assad. Ook de huidige Libische leider Ghadaffi schijnt ernstig ziek te zijn maar daar mag de Libische pers ook niets over publiceren.
De laatste tijd volg ik nauwlettend de Egyptische staatstelevisie. Zodra de reguliere uitzendingen plotseling worden onderbroken om plaats te maken plaats voor recitatie uit de koran, dan weet ik dat zijn heiligheid, de alleenheerser Hosni Mubarak is heen gegaan. God hebbe zijn ziel!
»
»
»