Door verslaggever Gerri Eickhof
"Walkenboerk very nice!" Eindelijk ontspant de kleine man zich even. Michaelis Panayiotis is de burgemeester van de gemeente Zetta op het schiereiland Euboua, ook wel bekend als Evia.
Staande aan de voet van een rokende berg heeft hij net overleg gevoerd met de brandweercommandant. Door het geronk van de blusvliegtuigen, die in groepen van vier hun water uitstorten, moesten de twee tegen elkaar schreeuwen.
Nu heeft Panayiotis weer even tijd voor de omstanders, en als hij hoort dat wij uit Nederland komen vertelt hij opgetogen dat hij in Valkenburg op vakantie is geweest. "Jullie hebben daar een mooie rots", zegt hij, en wijzend op de rookpluim achter hem: "Die van ons is zo mooi niet meer."
Maar de berichten uit het veld zijn goed, het bluswerk wordt eindelijk goed gecoördineerd. "Dit is de laatste grote brand en ik begin te geloven dat we hem in de loop van de middag wel meester zijn", zegt Panayiotis hoopvol.
Blunder
Maar brandweerlieden aan de andere kant van Zetta zijn er niet gerust op. Ze staan een andere berg, begroeid met naaldbomen na te blussen en houden de omgeving nat.
"Je weet het nooit, de wind is erg wispelturig", zegt de aanvoerder van het team, "eigenlijk heb je pas zekerheid wanneer je 48 uur geen vlammen meer hebt gezien." Gek genoeg krijgt hij nog geen vijf minuten later opdracht om de manschappen die het langst aan het werk zijn naar bed te sturen.
Een blunder van jewelste, want juist wanneer zijn collega's zijn verdwenen, gebeurt waar de teamleider bang voor was: de wind draait. Een kwartier later staat de hele heuvel in lichterlaaie. Het is kenmerkend: het is de afgelopen week pijnlijk duidelijk geworden dat de Griekse brandweer niet op zijn taak berekend is.
Ervaring
De leidinggevenden worden politiek benoemd en daardoor bij elke regeringswisseling vervangen. Een gebrek aan ervaring en inzicht is het gevolg.
Er zijn gevallen bekend van commandanten die hun mannen met spuit en al het vuur tegemoet stuurden maar vergaten opdracht te geven de slangen ook aan te sluiten, waardoor hun ondergeschikten temidden van de vlammen zonder water stonden.
Op de terugweg zien we de burgemeester van Zetta weer die met lede ogen aanziet hoe de brandweer de aandacht nu toch weer over meerdere plaatsen moet verdelen. Tussen de bomen kruipt de rook, en dus het vuur, zichtbaar verder. De éne olijfgaard na de andere gaat in vlammen op.
"Ik zal dit jaar voor het eerst van mijn leven olijfolie moeten kópen in plaats van dat we het zelf maken", klaagt een oude vrouw.
Onderminister
Panayiotis en zijn brandweerchef spreken uitvoerig met een gezette heer in kostuum. Het is onderminister Nakos van Binnenlandse Zaken. Wanneer de hooggeplaatste gast wegloopt spreken we hem even aan.
"Hoe is de situatie op dit moment?", vragen wij.
"Ik ben heel tevreden", antwoordt Nakos, "Ik ben gekomen om persoonlijk te controleren of de hulpgoederen die we vanuit Athene verstrekken wel goed terechtkomen en ik heb nu gezien dat het heel soepel verloopt."
"Ja, maar hoe gaat het met de brandbestrijding?"
"Dat weet ik niet", zegt de onderminister, "ik ga over de hulp, van brand heb ik geen verstand." Achter hem trekt burgemeester Panayiotis een grimas, draait zich om en ziet hoe weer een groep olijfbomen begint te roken. Hij geeft opdracht de geiten van de hellingen te halen. Met piepende banden vertrekt de onderminister.
»
»
»