Door correspondent Bram Vermeulen
Arme blanken zijn niet nieuw in Zuid-Afrika. De Hollanders die hier in 1652 voet zetten op Kaap de Goede Hoop waren al arme sloebers. Arme scheepslui, mislukte boeren, en misdadigers in de meeste gevallen. Afrika heeft zo door de eeuwen heel wat economische vluchtelingen uit Europa een nieuw leven gegund.
Met hen vergeleken hebben de meeste blanke Zuid-Afrikanen het anno 2007 goed gedaan. Dertien jaar na het einde van de apartheid vormen ze nog steeds de meerderheid in de bovenlaag van de samenleving.
Kijk maar wie er achter die hoge muren woont in de rijke wijken, wie de restaurants en de bioscopen vullen, wie de duurste auto's rijden hier.
Bedelaars
Juist daarom vallen de nieuwe armen hier zo op. Je ziet steeds vaker blanke bedelaars bij de stoplichten, je ziet ze op de tippelzones, en je kunt ze nu zelfs vinden in de krottenwijken.
Het aantal blanken dat nu moet rondkomen van minder dan twee euro per dag schommelt rond de half miljoen, ofwel tien procent van het totaal aantal blanken. Die groep groeit jaarlijks met 6 procent, veel harder dan het percentage arme zwarten.
Vooral de laagopgeleide blanken voelen het einde van de apartheid. Zij zijn degenen die voor 1994 de slecht betaalde banen in de goudmijnen en andere industrieën kregen toegewezen.
Wetgeving
Nieuwe Zuid-Afrikaanse wetgeving moedigt bedrijven aan zoveel mogelijk zwarte werknemers in dienst te nemen. Het is niet overal verplicht, maar het helpt zeker als een bedrijf een regeringscontract binnen wil slepen.
De regering van president Mbeki hoopt zo iets te doen aan de enorme werkloosheid onder zwarten (zo'n veertig procent). Sommigen noemen dit beleid het rechtzetten van de apartheidsgeschiedenis, anderen zeggen "dit is omgekeerde discriminatie".
Economische groei
De arme blanken lijken extra hard geraakt door de veelbelovende economische groei van Zuid-Afrika. Huizenprijzen stegen hier de afgelopen drie jaar explosief.
Omdat veel blanke opgroeiden in relatief goede wijken, in vergelijking met de meeste arme zwarte Zuid-Afrikanen, moeten ze nu ook meebetalen aan hoge tarieven voor gas, licht en water.
Werklozen zien zich daardoor genoodzaakt naar armere wijken te verhuizen. Sommigen rest niet meer dan een caravan, of een tent.
Deel deze pagina
»
»
»