Shimon Peres is gekozen tot president van Israël. Zijn twee tegenstanders hebben zich tijdens de stemming in de Knesset, het Israëlische parlement, teruggetrokken.
Peres kwam in de eerste stemronde drie stemmen te kort om te worden gekozen. Daarop trokken Reuven Rivlin en Colette Avital zich terug.
De 83-jarige Nobelprijswinnaar volgt Moshe Katsav op, die dit jaar werd geplaagd door schandalen. Peres was al twee keer premier van Israël. Dat was meestal na benoeming, want Peres had een reputatie hoog te houden in het verliezen van verkiezingen.
Oslo-akkoorden
De in Polen geboren Shimon Peres is een oud-gediende in de Israëlische politiek. Hij loopt al mee sinds de jaren zeventig.
De hoogte- en dieptepunten van Peres' politieke loopbaan vonden vlak na elkaar plaats. In 1993 was Peres als minister van Buitenlandse Zaken samen met toenmalig premier Rabin één van de architecten van de Oslo-akkoorden met de Palestijnen.
Maar een jaar later kwam het vredesproces tot stilstand, onder meer door de moord op Rabin en aanslagen van de Palestijnen. Peres verloor de daaropvolgende verkiezingen.
Ehud Barak
Vannacht werd Ehud Barak gekozen tot de nieuwe leider van de Israëlische Arbeidspartij. Bij de interne verkiezingen versloeg de voormalige premier zijn rivaal Ami Ayalon, een voormalige chef van de binnenlandse veiligheidsdienst Shin Bet.
De huidige leider van de Arbeidspartij, Amir Peretz, werd bij de interne leiderschapsverkiezing al in de eerste ronde uitgeschakeld.
"Vandaag begint de zware en moeilijke taak om het land weer te verenigen", zei Barak nadat de uitslag bekend was geworden. "Vandaag begint de missie om het vertrouwen van het volk in hun leiders terug te winnen."
Coalitie
Als nieuwe leider van de Arbeidspartij zal Barak zich allereerst met de vraag moeten bezighouden of de partij nog in de coalitie wil blijven met de Kadima-partij van premier Olmert. De druk op hem om af te treden is groot, na de slecht verlopen oorlog in Libanon.
Maar als de Arbeidspartij uit de regering stapt, moeten er hoogstwaarschijnlijk algemene verkiezingen worden uitgeschreven. De vraag is of de Arbeidspartij daarop zit te wachten, want in de peilingen staat de Likud-partij van voormalig premier Netanyahu op kop.
Barak was premier van 1999 tot 2001. In 2000 hield hij op het Amerikaanse Camp David langdurige vredesbesprekingen met de inmiddels overleden Palestijnse leider Yasser Arafat. De onderhandelingen onder leiding van president Clinton leverden niets op.
Barak kreeg zelfs veel kritiek omdat hij bereid zou zijn geweest om Oost-Jeruzalem te delen met de Palestijnen. Dat voornemen was voor de toenmalige Likud-leider Ariel Sharon aanleiding om de Tempelberg te bezoeken. Kort daarna brak de tweede intifada uit. In 2001 verloor Barak de verkiezingen van Sharon.
Deel deze pagina
»
»
»