Door Saskia Dekkers
De stemmen van de eerste ronde zijn nauwelijks geteld, maar nu al buigen de Fransen zich over het bed van de verzwakte partij en wordt de temperatuur opgenomen: de Parti Socialiste is zwaar ziek.
Een aantal verkiezingsnederlagen op een rij, een identiteitscrisis en een gevecht om het leiderschap. De patiënt zou snel een nieuw hart moeten krijgen. Maar wie moet de operatie uitvoeren?
Nu al staat vast dat de champagneflessen de tweede ronde van de parlementsverkiezingen, zondag 17 juni, niet worden opengetrokken. De socialistische partij staat volgens de voorspellingen op 80-140 zetels. Ter vergelijking: de machtige UMP haalt tussen de 380-500 zetels. De stemming is dus verre van feestelijk.
Iedereen verwacht dat meteen na de uitslag een relatiestrijd losbarst met een onzekere uitslag. Een gevecht tussen partijvoorzitter François Hollande en zijn partner, Ségolène Royal.
Tegenstander
De vrouw die zich altijd op de achtergrond hield om de carrière van haar levensgezel te dienen, is plotseling veranderd in zijn grootste tegenstander. In het onlangs verschenen boek 'La Femme Fatale' analyseren twee journalisten van Le Monde deze abrupte metamorfose.
Die vindt zijn oorsprong tijdens een avond, november 2005. Francois Hollande dineert met twee partijvrienden in Parijs. Plotseling krijgt hij een privé-telefoontje en verlaat haastig het etablissement. Een uur later belt Ségolène Royal de partijvrienden. Zitten zij niet met François aan tafel?
Volgens de schrijvers van het boek hebben deze twee telefoontjes een grote invloed gehad op de toekomst van de Socialistische Partij. Ze onthullen dat Royal op deze avond ontdekt dat Hollande haar bedriegt met een blonde journaliste. Een cruciale omslag. Vanaf dat moment heeft ze haar politieke ambities niet meer onderdrukt. Ze besluit zich te presenteren als presidentskandidate. Wetend dat ze Hollande in het diepst van zijn politieke ziel zal treffen.
Macht
Ook na haar verlies van de presidentsverkiezingen begin mei, laat ze haar ambities niet varen. In 2012 wil ze opnieuw een gooi doen naar het presidentsschap, maar daarvoor moet ze zo snel mogelijk de macht in de partij in handen krijgen. Hollande wil leider blijven tot het grote partijcongres in 2008, maar dat past niet in haar schema. En de tijd van begrip en mededogen is voorbij.
Royal heeft een groot voordeel: als het binnen de partij tot een snelle stemming komt, dan is ze zeker van haar winst. Bij de leden is zij op dit moment nog steeds de grote favoriet. Al zal haar partner daar waarschijnlijk anders over denken.
»
»
»