Door Gert-Jan Dennekamp, correspondent voor de NOS in België
Het Vlaams Belang-feestje in de kantine van voetbalvereniging Antwerp FC komt niet echt op gang. De zaal zit zelfs niet helemaal vol. Dat was in oktober, in de week voor de gemeenteraadsverkiezingen wel anders.
Onder leiding van de broer van Helmut Lotti, Kurt, werd er hier gedanst en gezongen. De Vlaams Belangers waren in een overwinningsroes. Antwerpen lag aan hun voeten. Maar uiteindelijk greep de partij naast de hoofdprijs: Dewinter werd geen burgemeester.
De partij groeide maar een halve procent in Antwerpen. Hoewel men in de rest van het land nog winst maakte, lijkt de beweging nog niet hersteld van die tegenslag.
Vlaamse volkslied
Als de toespraak van leider Filip Dewinter ten einde loopt deelt zijn staf nog snel wat vaantjes uit. Tijdens het zingen van het Vlaamse volkslied worden ze voor de televisiecamera's gehouden: "Vlaamse kracht".
Een woordvoerder constateert dat het moeilijk is de achterban te enthousiasmeren. Zes maanden na de gemeenteraadsverkiezingen hebben mensen geen zin in een nieuwe ronde. Zelfs de Vlaams Belang-achterban niet.
Voor het eerst gaan deze verkiezingen eens niet over het Vlaams Belang. En dat is wennen voor de partij die altijd in het centrum van de belangstelling staat.
De tegenstanders putten moed uit de opiniepeilingen. Het Belang zou ongeveer 20 procent halen. "Dat is vier procent minder dan tijdens de Vlaamse verkiezingen", zeggen de tegenstanders. "Nee, dat is twee procent meer dan de vorige federale verkiezingen", zegt het Belang.
Filip de Winter is met zo'n uitslag tevreden, want hij kan dan nog steeds claimen dat de partij blijft groeien. Alles onder de 18 is rampzalig voor de partij.
Concurrentie
Voor de kantine hijsen een paar medewerkers de gele vlag omhoog. Volgens hen zegt de stilte rond de partij helemaal niets: "Ach, de kranten staan vol met reclame voor het Vlaams Belang. Al die verhalen over wat er mis gaat en de grote criminaliteit. De mensen laten zich niet voor de gek houden, toch?."
Maar ook Dewinter erkent dat het moeilijke verkiezingen zijn voor zijn extreem-rechtse beweging. Volgens sommige leden zou de partij meer naar het centrum moeten opschuiven. Na een korte interne strijd hebben zij verloren. In deze campagne kiest de partij voor de oude weg. Terug naar de bron: 'eigen volk eerst' en 'geen jihad in de straat'.
Voor het eerst heeft de partij ook concurrentie op rechts, van oud-judocoach, Jean-Marie - ik doe wat ik zeg - Dedecker. Volgens hem is er op rechts ruimte voor een brede volkspartij. Volgens de opiniepeilingen niet, want Dedecker haalt in de peilingen de kiesdrempel niet, maar hij vist wel wat procenten uit de rechtse vijver.
Deel deze pagina
»
»
»