Er komt een speciale bijscholingscursus voor kinderartsen om kindermishandeling te herkennen. Zo'n cursus bestaat nu niet en in de opleiding tot kinderarts komt het onderwerp nauwelijks aan de orde.
De stichting Kinderpostzegels financiert de ontwikkeling van de cursus. De plannen zijn vandaag bekendgemaakt op een bijeenkomst van de Stichting Spoedeisende Hulp bij Kinderen in Riel bij Tilburg.
Jaarlijks worden naar schatting tussen de 107.000 en de 160.000 kinderen slachtoffer van kindermishandeling. Veertig à vijftig van hen overlijden elk jaar aan de gevolgen ervan.
Ziekenhuizen zijn een belangrijke 'vindplaats' voor kindermishandeling, maar ook daar wordt de diagnose vaak niet (tijdig) gesteld. Kinderartsen en arts-assistenten kindergeneeskunde geven zelf aan dat ze niet goed in staat zijn kindermishandeling te herkennen en - als ze het al herkennen - niet goed weten hoe ze moeten handelen als ze een vermoeden hebben van kindermishandeling.
Enquête
Dat is gebleken uit een enquête die de Werkgroep Onderwijs Kindermishandeling voor Kinderartsen (WOKK) onder alle 1250 kinderartsen en 300 arts-assistenten kindergeneeskunde heeft gehouden. De werkgroep is speciaal opgericht voor de ontwikkeling van de cursus.
In de enquête geven de ondervraagde kinderartsen aan dat ze behoefte hebben aan een cursus, omdat ze vinden dat ze onvoldoende weten van kindermishandeling. In dezelfde enquête is hun kennis over het onderwerp ook getest en die schiet inderdaad tekort.
Verder werd de artsen gevraagd hoe vaak ze in aanraking komen met kindermishandeling en aan wat voor soort bijscholingscursus ze behoefte hebben.
In opdracht van de Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde (NVK) werkt het scholingsinstituut Forum Educatief (FE) nu in samenwerking met de Werkgroep Onderwijs Kindermishandeling voor Kinderartsen aan een praktijkgerichte cursus over kindermishandeling voor Kinderartsen.
De cursus, die twee dagen duurt, wordt een mengeling van hoorcolleges, discussies en rollenspellen waarbij getraind wordt hoe te handelen bij vermoeden van kindermishandeling, inclusief de beste manier om het gesprek erover te voeren met de betrokken kinderen en ouders.
Initiatiefneemster
Kinderarts Ingrid Lukassen is projectleidster en initiatiefneemster van de cursus. Lukassen heeft dit initiatief genomen, omdat ze zelf herhaaldelijk haar neus heeft gestoten. Ze liep in haar praktijk tegen dingen op waar ze niet direct raad mee wist.
Ze merkte bijvoorbeeld dat een kinderarts zich meestal niet erg populair maakt door een vermoeden van kindermishandeling aan de orde te stellen: niet bij de kinderen die loyaal blijven aan hun ouders en niet bij de betrokken ouders.
Lukassen besloot zich daarop bij te scholen. Dat bleek echter niet te kunnen, omdat er geen bijscholingscursus bestaat over kindermishandeling. Pratend met collega's in haar directe omgeving merkte ze dat er behoefte is aan een cursus met duidelijke informatie over wat je moet weten en doen om kindermishandeling te herkennen en hoe je vervolgens het best handelt.
Lukassen weet niet waarom er nog geen cursus bestaat. "Misschien dat het taboekarakter van het onderwerp daarbij meespeelt." Ze denkt overigens dat kinderartsen van de betrokken professionals nog het best op de hoogte zijn en op de beste manier met het onderwerp omgaan.
Dat er geen economisch belang gediend is met de bijscholingscursus helpt in ieder geval ook niet, denkt Lukassen. Bij cursussen over bijvoorbeeld hart- en vaatziekten, kanker, diabetes of reuma spelen farmaceutische bedrijven vaak een rol bij het financieren en aanbieden van cursussen.
Feit is in ieder geval dat het jaren niet gelukt is om een bijscholingscursus kindermishandeling voor kinderartsen op te zetten.
Deel deze pagina
»
»
»