Door correspondent Paul Sneijder
Nadat ik mijn interview met Guy Verhofstadt heb afgerond, wens ik hem nog veel succes in zijn verdere campagne. "Dat zal ik hard nodig hebben", laat hij er direct op weten. De man die toch als het wonderkind van de Belgische politiek werd beschouwd, vreest nu zijn Waterloo te beleven.
Zondag 10 juni zijn er verkiezingen in België en uit peilingen blijkt dat de VLD van Verhofstadt afkoerst op de vierde plek in het Vlaamse politieke landschap. Na de christen-democraten (CD&V), Vlaams Belang en sociaal-democraten (Sp-a).
Dat is een hard gelag voor een partij die na de eerste vier jaren van paars-groen regeren in 2003 door de kiezers werd beloond met een klinkende verkiezingsoverwinning.
Ruzies
De neergang heeft de VLD voor een heel groot deel aan zichzelf te wijten. In de afgelopen vier jaar is de partij vooral vanwege interne ruzies voortdurend in de publiciteit geweest. Een hoofdrol was daarbij weggelegd voor Jean-Marie Dedecker, de Geert Wilders van de VLD.
Zeker als het ging om het migrantenbeleid probeerde hij de VLD op een rechtsere koers te zetten. Dat leidde tot zoveel spanningen, dat de partij Dedecker uiteindelijk de deur wees. Maar het kwaad was toen al geschiedt, voor de kiezer was de VLD synoniem met ruzie.
Maar ook de omhelzing van de sociaal-democraten werd uiteindelijk een wurggreep. In de eerste jaren van Paars was de kameraadschappelijkheid groot, vooral vanwege de trots dat ze er samen in geslaagd waren de christen-democraten buiten de regering te houden.
Spagaat
In de tweede regeerperiode van Paars raakt dat het gevoel sleets. De liberalen komen in een onmogelijke spagaat terecht met de socialisten, die worden gedomineerd door de veelal corrupte en ouderwets rechtlijnige partijkaders aan Waalse kant.
Verhofstadt-2 wordt het toonbeeld van besluiteloosheid. Voor de oppositie is het een koud kunstje Verhofstadt af te branden als de man, die veel belooft en weinig doet.
De man die er het meeste baat bij heeft, heet Yves Leterme, de leider van de christen-democraten, nu premier van het gewest Vlaanderen. In de Vlaamse pers is hij nu gekroond tot de 'anti-Verhofstadt'. Het is een beminnelijke man, die in ieder geval de Vlamingen het gevoel geeft dat hij ervoor kan zorgen dat er weer rust in de tent komt.
Verhofstadt zal na een nederlaag het leiderschap van de partij moeten opgeven. Misschien om zich voor een tijdje terug te trekken om een 'come back' voor te bereiden. Want niemand gelooft dat 'da joeng', zoals zijn bijnaam nog steeds is, van plan is voorgoed op zijn lauweren te gaan rusten.
Deel deze pagina
»
»
»