De NOS vroeg inwoners van de 40 'probleemwijken' in ons land hun verhaal te vertellen. Bij de redactie komen honderden reacties binnen. Hieronder vindt u een selectie. Meer reacties vindt u aan de rechterkant van deze pagina.
J. van Eijndhoven
Lastige kinderen zijn van alle tijden. Doordat witte Nederlanders in de jaren zestig en zeventig geen "vies werk" meer wilden doen en we daar toen buitenlanders voor hebben geïmporteerd, heeft de lagere klasse in de samenleving plots een kleurtje gekregen en nu is Leiden in last. En wel in twee opzichten in last.
Ten eerste biedt het kleurtje van de lagere klassen de xenofoben onder ons de kans zich uit te leven. Uiteraard zonder te rade te gaan wat de achtergronden zijn van hetgeen nu gebeurt. Ten tweede is de "eigen cultuur" van de lagere klasse, die overigens vroeger ook al anders was dan de dominante cultuur, een Fremdkörper in onze samenleving. En dit blijft zo mede doordat velen van hen op grond van godsdienst (Islam) en afkomst (Marokkaans, Turks) worden gediscrimineerd. Dit verergert de zaak maar hier is weinig aandacht voor.
Wat nu gebeurt, is reeds vele malen in Nederland gebeurd. In mijn jeugd waren vele witte Nederlanders doodsbenauwd voor die smerige messentrekkers uit Spanje en Italië. Velen zijn dat gemakshalve maar vergeten en overwinteren nu tussen die smerige messentrekkers. Hetzelfde gebeurde vervolgens met Surinamers, Antillianen en nu met Marokkanen en in mindere mate Turken.
En de volgende laagste sociale klasse staat al weer in Oost-Europa klaar omdat vele tweede en derde generatie kinderen van de "gastarbeider" zich aan de onderklasse dreigen te ontworstelen en dus niet langer bruikbaar zijn voor het doel waarvoor hun (groot)ouders hiernaartoe zijn gehaald. Vervelend werk doen tegen slechte salarissen.
Anoniem
Wij zijn weggegaan uit Geuzenveld. Jongetjes van twaalf terroriseren de buurt. De ouders doen er niets aan. Het zijn net hyena's: in hun eentje durven ze niets. Maar als er iets gebeurt komen ze in groepsverband. Auto is vaak bekrast. Vrouw uitgescholden. De politie kijkt letterlijk de andere kant uit en doen helemaal niets. Aangifte doen is het domste wat er is: je privacy ligt op straat en dan heb je elke week een steen door je raam.
Wij woonden boven een wijkcentrum voor veiligheid. Toen mijn fiets voor de tiende maal was vernield voor het raam van het centrum zei de politie doodleuk: "Je moet ook niet op de fiets gaan in A'dam". Ongelofelijk. Als je het de jongentjes 1 op 1 vraagt lachen ze om de naiviteit van de Nederlanders. Blij dat ik er niet meer woon.
Mirjam ter Hoeve
Amsterdam: Zeeburg. Een lichte schok ging door me heen; op het journaal van vandaag zag ik daar 'mijn' welbekende pleintje, mijn 'welbekende' alcoholverbodsborden in beeld. Probleemwijk. Probleemwijk?! Shit, laat ik nou net mijn huis hier gekocht hebben!
Zeeburg is fijn wonen vind ik. Multicultureel; ik spreek ook inmiddels een paar woordjes arabisch en integreer goed! ;-) Ik heb wel wat ideeën over 'verbetering' in onze wijk.
1. Scholen moeten niet alleen taalsubsidie krijgen, maar ook subsidie juist voor goed gemengdheid van 'zwart' en 'wit'. Dan zal het 'taalprobleem' ook minder problematisch zijn.
2. De Nederlands lessen voor bijvoorbeeld allochtone vrouwen uitbreiden met bv vrijwilligerswerk in de buurt. Dan moeten ze wel de taal gebruiken. Mijn lieftallige buurvrouw zit al jaren op Nederlandse les, maar omdat ze het huis nooit uitkomt gebruikt ze de taal niet en zulke vrouwen vereenzamen daardoor ook meer.
3. Problemen. Ik wil niks bagatelliseren. Maar er zijn OOK problemen die vooral met iemand zelf te maken hebben. Mijn vroegere bovenburen hadden zware overlast van de mensen die op straat stonden. Ik niet vreemd genoeg, heel soms was het te luidruchtig en vroeg dan vriendelijk of ze ergens anders wilde gaan staan. Prima, geen probleem.
Waarom hadden zij er wel last van en ik niet? Ik denk dat het met eigen geluk te maken heeft. Ik heb het 'te druk' voor negativiteit. Ik verdiep me in andere culturen en snap symbolen en gedrag wat ik om me heen zie. Mijn buren zijn verhuist vanwege de overlast. En ik? Ik heb net mijn huis gekocht. Zo verschillend kan dus een ervaring in een 'Probleemwijk' zijn!
Jeroen
Vier jaar lang hebben we het uitgehouden, moesten we het uithouden. Met hartkloppingen zag ik gisteravond op de bank in mijn nieuwe woning in een ander deel van Amsterdam beelden van 'ons' voormalige - in het journaal niet nader benoemde - plein in de Indische Buurt. Ja, ook wij horen tot de groep die is gevlucht toen we konden.
Na de eerste anderhalf jaar, waarin ik nog dacht door middel van redelijke woorden en gesprekken kennis te kunnen maken met en grenzen te kunnen stellen aan het gedrag van mijn buur(t)kinderen, was de grens bereikt op het moment dat ik alleen nog met een scheldkanonnade kon reageren op een jochie dat in onze regenpijp was geklommen.
De volgende ruim 2 jaar hebben we uitgehouden door niet meer direct naar de jochies toe te reageren (een gevoel van een persoonlijke verlies), maar dan maar direct de politie te bellen.
Structureel zijn onze grenzen overschreden door precies de groep die nu in het nieuws is (de 6-12 jarigen). Eenmaal werd met een niet mis te verstaan gebaar voor mijn neus een vinger over een keel gehaald door een ca. 10 jarige jochie. Niet alleen deze generatie lijkt verloren, maar het straatklimaat waarin deze jongens opgroeien kweekt zijn eigen opvolgers.
Rick
Ik woon in de Arnhemse wijk Klarendal. Ik ben bij het wijkbezoek van de minister geweest. Een van de dingen die in deze wijk opvallen is dat het er aan de buitenkant mooi uitziet. In die zin heeft de stadsvernieuwing veel opgeleverd.
Probleem zit hem veeleer binnenin de huizen. Mensen die niet aan het werk kunnen komen, een bepaalde groep waar dit al voor generaties lang geldt. Daardoor voelen mensen zich achtergesteld en gaan het zoeken in verkeerde manieren van geld verdienen.
Een ander probleem heeft te maken met drugsoverlast. Het gebeurde bij ons regelmatig dat we 's nachts werden wakker gemaakt door dealers die met machobakken en dito discoboxen op straat stonden te klooien. Lekker rustig slapen dus. Dat is gelukkig wat afgenomen.
Verder is integratie een groot probleem in deze wijk. Mensen van diverse culturen leven naast elkaar maar niet met elkaar. Mensen begrijpen elkaar niet, spreken soms zelfs niet de taal, waardoor over en weer verkeerde beelden worden gevormd. Als er dan eens een probleem is, slaat de vlam in de pan. Ieder is bezig binnen zijn eigen groep.
Ik woon zelf aan een pleintje waar zo'n zes culturen naast elkaar wonen. Er is nauwelijks contact over culturele muren heen. Het zou heel prettig zijn als we daar eens iets aan zouden kunnen doen.
Rebecca
Ik woon sinds vorig jaar januari in Amsterdam oost, de Dapperbuurt. Daarvoor was ik al vaak in oost te vinden omdat het merendeel van mijn vrienden daar woont. Plus in de zomer is het Oosterpark het beste park van Amsterdam.
Ik begrijp alle commotie rond de wijk niet. Je hebt er alles, een markt, restaurantjes, een geweldig park, supermarkt, kleine winkeltjes, je kunt er shoppen. Wat wil je nog meer!!! Dat je misschien in de zomer wordt nageroepen en 's nachts ook, ja zeg...dat kan overal gebeuren. Hier zijn de mensen tenminste vriendelijk en open.
Ga lekker in oud-zuid wonen. Kouwe kak, geen sfeer en de top figuren uit de onderwereld. Nee, geef mij dan de straatschoffies uit de buurt maar. Amsterdam oost heeft m'n hart gewonnen. Misschien dat de huisprijzen wel dalen zodat ik er ook kan kopen :D
Deel deze pagina
»
»