Door Hans Laroes
We nemen vandaag afscheid van Eddo Rosenthal en Robbert Bosschart, samen goed voor meer dan een halve eeuw NOS verslaggeving. Beide collega's wil ik veel dank zeggen voor al het werk dat ze voor de NOS verzet hebben.
Hoe anders was Spanje toen Robbert Bosschart er terechtkwam. Generalísimo Franco was er nog de baas, toeristen hadden het land nog niet ontdekt en Europees was Spanje nog lang niet.
Robbert Bosschart maakte het allemaal van dichtbij mee. De studentenprotesten, de dood van de caudillo, het einde van de dictatuur en het moeizame begin van de democratie. Hij werkte die jaren als journalist en versloeg de eerste stapjes van het moderne Spanje vanuit Barcelona.
Verhuizen
Vanaf 1 augustus 1982 deed Robbert Bosschart dat als correspondent van het NOS-Journaal. De toenmalige hoofdredacteur had wel één voorwaarde: verhuizen naar Madrid. Vanuit de Spaanse hoofdstad heeft Robbert vervolgens een kwart eeuw lang verslag gedaan van alles wat in Spanje belangrijk was.
De terreur van de Baskische afscheidingsbeweging ETA voorop -hoeveel aanslagen zou hij hebben verslagen?- het bloedige verleden van de Burgeroorlog en de diepe verdeeldheid die daarvan de erfenis is, maar ook de entree van de Iberische landen in de EEG, Felipe González, Aznar en Zapatero.
"Verpauperde Spaanse landadel"
Robbert was een ster in de kunst van het live-gesprek: als geen ander ontwikkelde hij z'n eigen stijl. Ietwat archaïsch voor de een, ouderwets charmant voor de ander, altijd spontaan, aimabel en goed geïnformeerd. Iemand omschreef hem ooit als "van verpauperde Spaanse landadel" en wat betreft zijn voorkomen kan ik me daar iets bij voorstellen.
Robbert Bosschart is eigenlijk meer een Spanjaard dan een Nederlander en vaak was dat een voordeel voor de NOS. Een kwart eeuw lang hebben we van zijn expertise gebruik mogen maken. Nu is het dan toch tijd voor een welgemeend adiós. En, om mijn arsenaal Spaanse woorden volledig in te zetten: gracias amigo.
Deel deze pagina
»
»