Door Joris van de Kerkhof
Het IT-park van Nepal ligt een uur rijden buiten de hoofdstad. Een uur verwijderd van de stress, de duizelingwekkende hoeveelheid auto's, brommers, motoren, fietsers en voetgangers.
Het park is op dit moment één groot gebouw, vijf jaar geleden werd het opgeleverd. De overheid was van plan om in de omgeving nog eens zeven van dit soort kantoren neer te zetten.
Het IT-park staat nagenoeg leeg. Beneden in de trappenhal staan twee mountainbikes. Het zijn de fietsen van Frank Möllers, de Nederlandse eigenaar van Javra Nepal. 's Ochtends fietst hij van zijn hotel in de bergen naar beneden, 's avonds gaat hij ploeterend weer omhoog.
De trappenhal klinkt verder heel erg naar leeg gebouw. Als je twee verdiepingen omhoog gaat, kom je bij het bedrijf van Möllers.
Betuwe
Het is zaterdag, in het gebouw is het extra stil. Een stuk of vijf medewerkers van Javra zitten achter computerschermen. Op verzoek van de baas zijn ze langs gekomen om op hun vrije dag te praten over hun werk.
In de werkkamer van Möllers een levensgrote tekening van één van zijn kinderen. Zo is thuis in de Betuwe, toch nog een beetje aanwezig in Banepa.
"Het begon meer dan een jaar geleden. Wat in India kan, moet in Nepal ook kunnen, was het idee. De informatica-opleidingen zijn vergelijkbaar. Toen alle contracten getekend waren om echt van start te gaan, bleek de macht in Nepal opeens ergens anders te liggen. De koning had niets meer te vertellen."
"Maar dat maakte onze plannen niet wezenlijk anders. Contact dus met de nieuwe leiders. Na veel gepraat en gedoe zitten we hier dan toch in dit IT-park. De politieke situatie in een land maakt voor ons zakenmensen niet echt uit. Ik heb er in het openbaar althans geen enkele mening over wie er in Nepal de baas is".
Droom
De opgetrommelde personeelsleden vertellen vol trots over de 'mogelijkheden' die ze hebben bij het bedrijf, en de enorme hoeveelheid 'uitdagingen' die het werk hun biedt. "Het is een droom die uitgekomen is."
Tegenover het park ligt een universiteit. Een aantal personeelsleden van Javra heeft jarenlang vanuit de universiteit naar het lege gebouw gekeken.
"Als daar ooit bedrijven in komen, wil ik daar graag werken". Veel van hun collega's zijn naar India of naar Amerika vertrokken. Dat willen zij niet. "Ik ontwikkel mezelf, maar ook mijn land door hier te blijven".
De inmiddels veertig jonge ict'ers die bij Javra werken, hebben vanuit het lege gebouw een prachtig uitzicht op de bergen. Op de vrouwen, die het gras aan het plukken zijn en het daarna te drogen leggen. En op de parkeerplaats.
Lekker vlak
Die is niet alleen vandaag leeg, maar door de week ook. Het personeel komt met de bus, en de baas op de fiets. Möllers noemt de parkeerplaats "het mooiste stukje asfalt van Nepal. Lekker vlak, en zonder gaten".
Ze hebben hier in het lege park een uitzicht om van te dromen. Nu nog wat collega's van andere bedrijven erbij, zodat het wat minder hol klinkt.
Deel deze pagina
»
»
»