De NOS vroeg inwoners van de 40 'probleemwijken' in ons land hun verhaal te vertellen. Bij de redactie komen honderden reacties binnen. Hieronder vindt u een selectie. Meer reacties vindt u aan de rechterkant van deze pagina.
Reageer ook!
Eva
Wij zijn net in Amsterdam-Noord komen wonen en daar zien we hoe Nederland zich begint te splitsen. Ik voel mij veilig. Echter merk ik net als alle anderen dat discriminatie van beide kanten steeds meer toeneemt. En daar heb ik zelf ook last van, ben weliswaar licht getint maar toch. Ik voel mij eigenlijk onveiliger bij Lonsdale jongeren met hun agressieve reacties dan bij Marokkanen. Ik denk dus dat elke nationaliteit eigen probleemjongeren heeft, maar laten we er dan ook iets aan doen. Zij zijn immers de jongeren en wij de volwassenen.
Als je als ouder je kind leert om bang te zijn voor Marokkanen zal de wereld er echt niet leuker door worden. Als je als ouder je kind niet leert om respectvol om te gaan met anderen krijg je dit soort praktijken, dat je zoon van 19 (gebeurde vorige week: blonde jongen, student neem ik aan) een oudere vrouw wegduwt om als eerste in de bus te zitten. Kijk dus naar de opvoeding en naar je eigen referentiekader. (...)
Ga op straat niet de strijd aan, als ze voor je auto staan, het kost jou alleen maar onnodig energie en de vraag of ze luisteren... kun je bij voorbaat al beantwoorden. (...) Geloof mij, een Apartheidregime willen we niet! Dus probeer je wijk te zien als 'jouw wijk' met een positieve kijk en niet als een wijk in oorlogstoestand. Ga je door op de andere tour; Marokkanen dit, Antillianen dat.....ja dan is de splitsing in Nederland voltooid, met alle gevolgen van dien.
Heleen
Ik woon vanaf 1992 in de wijk Overvecht in Utrecht, nadat ik ben weggevlucht uit de wijk Zuilen, waar de criminaliteit elke dag in omvang toenam. Anno 2007 sta ik versteld en hulpeloos tegen de dingen die om me heen gebeuren.
Ik moet zowaar elke dag de Marokkaanse jeugd vragen van mijn planten in m'n voortuin af te blijven. Resultaat? De dag erop zijn al mijn planten in de nachtelijke uren kapotgemaakt. Het schelden, intimideren etc. is aan de orde van de dag. Politie? wat is dat? bestaat dat nog? Zowel lokaal als landelijk laten de politici je in de steek. Die wonen zelf in een wijk waar de eerste buur zo'n 200 meter verder woont. Het is werkelijk een gospe wat er anno 2007 gebeurd.
Aanpakken die ellende. Wederom een project starten? Gaat weer een kar met geld heen... nee, ouders en dat tuig aanpakken! Ik vraag me af of ik in dit land nog een lekkere oude dag heb... vrees het ergste. Mijn hemel, wat een land is dit geworden.
Herman
Ik ben schoonmaker op een christelijke basischool in de wijk Helmerhoek in Enschede. Als ik zie wat de jongeren en dan met name buitenlandse jongeren voor een troep achterlaten op ons schoolplein. Ook voor vernielingen deinzen ze niet terug. En zeg je er wat van krijg je nog een grote mond toe.
Ik denk dat de ouders hun kinderen niet in de hand hebben of hun kinderen willens en wetens hun gang maar laten gaan. Ik vind dat die kinderen er niks aan kunnen doen. Namelijk kinderen worden niet zo geboren, maar worden zo gemaakt. Die ouders moeten een verplichte cursus opvoeden krijgen. En de schade van de vernielingen moet altijd verhaald worden op degene die de schade heeft veroorzaakt.
A. Jans
Heel herkenbaar wat ik op het Journaal zag, Marokkaanse kinderen vanaf een jaar of 6, die op mijn auto, geparkeerd in de parkeerhaven vóór mijn deur, op de motorkap gaan zitten met 2 of 3 tegelijk. Vraag je netjes of ze ervan af willen gaan, heb je de dag erna een boter-kaas en eierenspel in je motorkap gekrast staan, inclusief een deuk in de afdruk van hun achterwerk.
De ouders van de kinderen die er met hun neus bovenop wonen, corrigeren niet. Pomp er nog maar veel geld in, in die onaangepaste bende, en laat de oudere mensen maar stikken. Als zoveel mensen anoniem reageren op dit onderwerp dan is er toch iets goed mis in deze maatschappij waarin wij weinig van onszelf nog herkennen. Erg, heel erg.
Diederick
Ik woon in Zeeburg, Indische, buurt, aan de Niasstraat. Ik ben 23 jaar en woon hier nu ongeveer anderhalf jaar. Voordat ik hier kwam wonen, heb ik in de Jordaan en bij het Leidseplein gewoond. Ik herkende mij totaal niet in het beeld dat in het Journaal werd geschetst. Het plein bij mij voor de deur is altijd levendig, met kinderen die aan het voetballen zijn, groepen moeders die zitten te praten en hun kinderen in het oog houden; alle culturen zitten door elkaar heen, autochtoon, allochtoon, bling-bling en islamitisch.
In de buurtsuper hoef ik niet direct te betalen als ik geen geld bij me heb, net als bij de pizzeria en de fietsenmaker om de hoek. Ik heb mij in mijn wijk nog nooit onveilig gevoeld. Er zijn zeker jongeren die herrie schoppen, maar dat is onontkoombaar in een wijk waar de laagste inkomens van de stad verzameld zijn. De politie controleert erg veel en de paar opmerkingen van allochtone pubers zijn niet iets om je echt druk over te maken. Als je zoiets niet wilt, kun je inderdaad beter verhuizen naar Buitenveldert of een andere saaie wijk.
De Indische buurt is een normale stadswijk met problemen maar met net zoveel positieve punten. Op het Makassarplein leeft iedereen door elkaar heen. Ik heb mij in de Jordaan en bij het Leidsplein nooit zo thuisgevoeld als in de Indische buurt. Het is een stadswijk met alle gezellige winkels, het drukke straatleven, de bonte verzameling van mensen, en ook de overlast die erbij hoort.
Van Adrichem
Ik werk al 30 jaar in het onderwijs in wijken met veel allochtonen. Heb weinig vooruitgang gezien. Mijn mening is dat men niet de bereidheid heeft te willen integreren. Ik heb iedere keer moeders bij de klas die geen Nederlands spreken. De kinderen vanaf 6! jaar gaan halve dagen in het weekend naar de Arabische school. Als ze ouder worden, vanaf 8/9 jaar is dit al 3 keer per week. Ze gaan ook al naar de moskee. Wat horen ze daar allemaal? In de gezinnen worden Arabische zenders ontvangen.
De anti-Westerese houding in de opvoeding is mijns inziens ZEER GROOT. (...) Men is het liefst niet-Westers. Kinderen van 6 zeggen ook in mijn klas: ik ben geen Nederlander maar... Dat verzinnen ze niet zelf maar krijgen dit van huis mee.
Ik denk ook dat het niet een gevolg is van geldgebrek. (...) Mijn ouders hebben ook 3 kinderen laten studeren en eerst aan al hun financiële verplichtingen voldaan voordat de andere (leuke) dingen gedaan konden worden. Dan maar niet op vakantie, dan maar geen luxe zaken. (...) De problemen in de wijken zijn groot maar niet voortkomend uit geldgebrek, maar uit niet willen integreren.
Nederlandse moeders, wat er nog van overbleef, klaagden ook dat er door de moeders nooit eens werd gegroet of zoiets. Kinderen worden niet bij elkaar uitgenodigd om te spelen e.d. Ik heb in de Schilderswijk in Den Haag kort gewoond en in die wijk ook gewerkt. Nu meer aan de rand van Den Haag in Houtwijk waar de school binnen 3 jaar 'zwart' is geworden. Ik weet waar ik het over heb, want ik heb veel meegemaakt.
Hellen
Ik woon in Utrecht en wel in Rivierenwijk in de Amstelstraat. Ook deze straat gaat heel erg achteruit en ik vond uw reportage dan ook heel pakkend en net wat de dame in het filmpje zei: je voelt je zo machteloos!! Ook durf je het NIET UIT te spreken uit angst dat ze je uitschelden voor rascist. Ook de woningbouwvereniging reageert zeer kortaf!!
Er moet toch iets gebeuren want de straat loopt leeg en ik ben hier altijd zo gelukkig geweest !!! Als ze je lopen te intimideren en het loopt uit de hand ben jij weer de rascist!! Jammer genoeg durven de mensen niets meer te zeggen ook dat was pas in het Journaal te zien dat heel veel mensen niet voor hun mening uit durven komen. Het zit mij heel hoog.
K. Meerens
Zelf woon ik al drie jaar in een probleemwijk en ook ik signaleer de toenemende problemen bij de jeugd. Zelfs bij heel jonge kinderen, in de leeftijd van vijf tot tien, zie ik vaak asociaal gedrag. Toch vind ik het begrijpelijk dat dit gebeurt. In deze wijken wonen gezinnen in flatjes met weinig ruimte. Vaak is één van de ouders (of beiden) werkloos, is er sprake van armoede en kampt men met psychische problemen. De mensen zijn kansarm, hebben weinig toekomstperspectief.
Ik denk dat het in zo'n omgeving moeilijk is een kind op te voeden zoals wij (de Nederlanders met een modaal/bovenmodaal inkomen) dat het liefst zouden willen zien. Hun situatie is totaal niet te vergelijken met die van ons. Wij wonen niet met een groot gezin op een paar vierkante meter, wij zijn financieel in staat onze kinderen te laten sporten, muzieklessen te laten volgen enz. Als onze kinderen bijv. beginnen te puberen kunnen ze zich terugtrekken op hun eigen kamer. Deze kinderen hebben binnen weinig privacy en zien heel veel verdriet, pijn, angst en woede bij de ouders en nemen hiervan natuurlijk veel over. (...)
Eigenlijk vind ik dat wij wel heel makkelijk praten door de ouders de schuld te geven. Wat ik om mij heen zie is dat deze ouders op hun manier hun best doen en zich vaak ook machteloos voelen staan. Ze doen hun best de eindjes aan elkaar te knopen en proberen het op hun manier goed te doen. Maar wanneer blijkt dat zij hun kind niet de baas zijn, laten zij dit liever op z'n beloop dan dat ze hulpverlening inschakelen. Soms omdat ze bang zijn voor hun eigen kind, of uit angst dat het kind uit huis wordt geplaatst of uit schaamte omdat men wordt gezien als falende ouder, niet streng genoeg enz. (...)
Ik denk dat er vanuit de media ook eens meer vanuit hun perspectief gefilmd moet worden en dan meer met begrip voor de situatie waarin deze mensen zitten i.p.v. weer met het vingertje te wijzen. Het is al zo lang duidelijk dat deze manier ook niet werkt, het creëert alleen maar meer vijandigheid. Hoe dan ook, ik maak me ernstig zorgen over deze samenleving met een gigantische kloof tussen arm en rijk. Ik vraag me af of deze werkelijk nog te overbruggen valt.
Anoniem
Ook ik woon in zo'n probleemwijk: Overvecht-Noord. Tot een paar jaar terug was dit geen probleemwijk, althans niet zoals nu. Men wil de wijk opwaarderen, maar dat doet de gemeente niet. Nee juist in dit dichtbevolkte stuk, zet men er weer een hoogbouwflat tussen, voor studentenhuisvesting. We werden voorgelicht dat er nieuwbouw zou komen en wel in de vrije sector. We zijn door de gemeente gewoon vernacheld en zo doen ze dat iedere keer. (...)
In de winkelcentra daar staan alleen maar hangjongeren en als je 's nachts niet kunt slapen van het lawaai en de politie belt, vragen ze met hoeveel man ze daar staan. Al jaren is dit aan de gang en als je vraagt of ze iets structureels kunnen doen, door b.v. meerdere keren daar te gaan kijken, zegt men, nee belt u de politie maar iedere keer.
De welzijnswerkers treden niet hard genoeg op. Er is hier zoveel groen en voetbalveldjes, maar daar willen ze niet voetballen, want het is niet mooi geëgaliseerd, en daarom trappen ze rotzooi in het winkelcentrum 'De Klop'. Men zou deze jeugd bij kun kladden moeten pakken en terug bij hun ouders bezorgen, en met de ouders afspraken maken na acht uur niet meer naar buiten b.v. Komen ze dat niet na, dan moet er een sanctie op staan. Het wonen was hier zo mooi.
Deel deze pagina
»
»