De NOS vroeg inwoners van de 40 'probleemwijken' in ons land hun verhaal te vertellen. Bij de redactie kwamen tientallen reacties binnen. Hieronder vindt u een selectie.
Reageer ook!
J.C.
Ik woon in Rotterdam-Zuid nl. IJsselmonde, die helaas niet op de lijst staat. Hier is ernstige overlast van voornamelijk Antilliaanse jongeren. Beroving, inbraak, geluidsoverlast, vandalisme, inbraak en dealen. Als iemand er iets van zegt, krijgt men dezelfde reactie als in Overvecht. Menigmaal is de politie gebeld voor de overlast, die er natuurlijk niets aan doet. Alleen de laatse week van het jaar worden er extra teams ingezet om te kijken of er kinderen voortijdig vuurwerk afsteken en zij kunnen worden verwezen naar bureau.
Vorige weekend heb ik de politie gebeld vanwege ernstige geluidsoverlast. De politie is niet verschenen en het was uiteindelijk om 03.30 uur een beetje rustig. In de wijk Lombardijen kampt men met ernstige overlast van Marokkanen en Antillianen. Wat moet er nog gebeuren voordat een wijk eeen probleemwijk wordt genoemd?
Anoniem
Ook in mijn buurt, vroegere 'Oost-Indische Buurt', nu 'Zeeburg' in A'dam last van straatterreur door groepen van 6 tot 12 jarige jongetjes. Dagelijks knallen voetballen tegen mijn ramen en voordeur. Als mijn hond om die reden gaat blaffen, trappen ze tegen mijn voordeur (ik voelde me zeer bedreigd en heb meteen politie gebeld) of gooien er ijsjes tegenaan. Verder wordt er dagelijks geklierd en veel lawaai gemaakt, in de zomer vaak tot middernacht.
Die jongetjes zitten/staan op mijn vensterbanken. Ik word uitgescholden voor "teringkankerhoer". Als ze mij met mijn hond zien, maken ze blafgeluiden. Als mijn hond daarop reageert, krijg ik te horen dat ze mijn hond zullen afmaken. Van alles geprobeerd: vriendelijk gevraagd om op te houden. Daarna boos gezegd dat ze moeten ophouden. Nu probeer ik alle overlast evenals de jongens zo veel mogelijk te negeren.
Buurtvergadering met buurtregisseur en medewerkster stadsdeelkantoor en medewerkster woningbouwverening heeft ertoe geleid dat de eerste twee met verschillende ouders zijn gaan praten. Heb vorige zomer wekenlang formulieren ingevuld i.v.m. overlast, met vragen over: "van hoe laat tot hoe laat", "soort overlast", "hoeveel kinderen zijn aanwezig", "wat is de leeftijd van de kinderen".
Deze formulieren opgestuurd naar stadsdeelkantoor. De medewerkster van het stadsdeel kantoor vond trouwens, dat IK met deze ouders moest gaan praten! Ik heb haar uitgelegd dat dat niet mijn taak is, dat ik niet ben opgeleid tot sociaal werkster! Het heeft allemaal helaas niet veel opgeleverd. De ouders van die jongetjes voelen zich totaal niet verantwoordelijk voor het gedrag van hun zoontjes.
Lee
De wijk Overvecht in Utrecht heeft veel last van jonge relschoppers, groepen jongens van rond de 10 à 12 jaar die leeftijdgenoten lastig vallen en passanten uitschelden, stelen uit winkels en dat soort ongein. Naar mijn meining is het heel belangrijk om deze groep nu hard aan te pakken en vooral de ouders op hun verantwoordelijkheid te wijzen. Doe je dit niet nu, dan ontsporen ze op latere leeftijd. Wie kan mij vertellen wat die kinderen nog op straat doen om 22.00 uur 's avonds? Ouders die hun verantwoordelijkheid niet nemen moet je korten op kinderbijslag omdat ze hun taak als ouders niet goed invullen. Van het geld kun je speciale naschoolse heropvoeding bekostigen.
Yvet
Mijn wijk is de Dapperbuurt, A'dam-Oost. Hier wil ik nooit meer weg. De mix van mensen met verschillende achtergronden, inkomens, de markt met de reigers en het dorpse karakter maken de buurt uniek. Helaas maken 's avonds de marktkraampjes met kleding, fruit, groente, vis en bloemen plaats voor een andere markt; de drugsdealers en -gebruikers nemen het stokje over als het donker wordt.
Al loop ik ook 's nachts zonder vrees door mijn buurt, het is nu een buurt zonder de vrolijkheid en vriendelijkheid van overdag. Het dorpse gevoel waarmee ik de mensen overdag begroet is verdwenen. Geen Marokkaanse buurvrouwen om te begroeten, geen Elias, de enthousiaste Algerijnse contrabasspeler die zijn hoed afneemt, geen high five van de Ghanese winkeleigenaar, geen geroep van de marktkooplui. 's Nachts negeer ik alles en iedereen die op straat vertoeft evengoed als dat zij die met drugs bezig zijn mij negeren; het levendige dorp is veranderd in de kille grauwe stad.
TB
Ik woon sinds april 2003 met mijn vriendin in Kanaleneiland-noord. Vooral omdat we graag iets wilden kopen en Kanaleneiland één van de wijken is waar je nog iets kunt kopen op basis van een modaal inkomen. We wisten toentertijd waar we aan begonnen. Het was ons bekend dat 95 procent van de bevolking daar allochtoon is (hoofdzakelijk Marokkaans).
Ik herken de situatie zoals die is geschetst in het nieuws. Tot mijn spijt moet ik bekennen dat ik veel van de vooroordelen, die mensen hebben ten aanzien van buitenlanders, werkelijkheid heb zien worden. De jongeren / kinderen aanspreken op het feit dat ze niet op je auto moeten gaan zitten, levert je in eerste instantie een grote mond op (ik heb het er dus over dat ze op het dak van je auto gaan zitten). Vervolgens kiezen de ouders onherroepelijk de zijde van hun kinderen. Ook van de ouders kun je dus nog een scheldkanonnade verwachten.
Helaas moest ik de volgend dag constateren dat mijn auto een aantal krassen rijker was en een antenne armer. Het lijkt mij inderdaad de enige juiste aanpak dat deze jongeren keihard worden aangepakt, maar dat de gezinnen waar zij uit komen daarbij niet worden vergeten.
Mohamed
Net als velen (ook allochtonen) vind ik dat de ouders harder aangepakt moeten worden. Als student kom ik regelmatig op andere locaties (grote steden) en word niet echt blij met hetgeen ik zie en hoor. Het vervelende is vooral omdat ik er zelf op aangekeken word.
Zelf ben ik een inwoner van Woerden en het is gelukkig een heerlijk rustige stad waar ik als bewoner trots op ben. Ik hoor steeds meer positieve verhalen van jongeren over de gemeente die jongeren projecten door jongeren laat uitvoeren. Iedereen is er op deze manier bij betrokken...
Nogmaals, als allochtoon weet ik wie je moet hebben om de kinderen het rechte pad op te krijgen en dat zijn de ouders. Moge het een les zijn voor zowel de lokale als de landelijke overheid.
Geert
Ik woon in Utrecht Overvecht. Onze buurt is regelmatig op tv geweest als voorbeeld van probleemwijk. Een oplossing die vaak genoemd wordt, is het slopen van flats en huizen en nieuwbouw daarvoor in de plaats. Maar de problemen in deze buurt - en ik denk ook in andere buurten - hebben meer te maken met mensen dan met gebouwen.
Je kunt oude gebouwen slopen en mooie nieuwe bouwen, maar als de mensen die daar in wonen niet veranderen, wordt het niet beter. En er verandert weinig. De politie heeft het te druk met hun eigen administratie en grote criminelen. Kleine criminelen hebben vrijspel. Tegen stelen, drugs of verkeersovertredingen treedt de politie nauwelijks nog op.
Kinderen groeien hier op en denken dat dit normaal is. Pas als het echt mis gaat komt de politie. Ondertussen wordt er wel politie ingezet bij voetbalwedstrijden, waar beveiliging betaald zou kunnen worden uit inkomsten van reclame en kaartverkoop.
Ram
Integratie lukt alleen als de ontvangende samenleving de gevestigede bevolkingsgroepen accepteert. Ik denk dat dat nog steeds niet het geval is. Wij allochtonen voelen ons buitengesloten door uitspraken die niet altijd even waar zijn. En die uitspraken hoeven niet altijd vanuit de politieke hoek te komen.
Ook de haat in de ogen van de autochtone bevolking en de felle uitspraken zorgen ervoor dat wij hier ons nog steeds 'te gast' voelen. Om ervoor te zorgen dat wij integreren kunnen jullie ons liever accepteren, want weggaan zullen we toch niet meer. En proberen jullie eens een keer de stap te zetten en goed voor ons te zijn. Want denk erom: goedheid wordt altijd beloond!
Thomasson
Ik woon in een probleemwijk in Den Haag. De samenstelling van de bevolking in de wijk is de laatste decennia sterk veranderd. De autochtone Nederlanders zijn masaal weggetrokken en vervolgens trokken ook veel Surinamers weg. Nu woont hier van alles en nog wat.
Er een hemelsbreed verschil tussen de diverse etnische groeperingen. Dat ziet men heel goed op het basketbalveldje dicht bij mijn huis. Chinese jongeren komen hier regelmatig spelen. Ze wonen buiten de wijk, maar maken van het veldje veelvuldig gebruik. Het gaat prima!!!. Hun gedrag tegenover de buurtbewoners is beleefd en correct. Ze spelen tegen andere jongeren (Creolen, Antillianen, Hindoestanen of Nederlanders). Het is een lust voor het oog de jongens te zien spelen.
Zodra de Marokkanen komen, schoppen ze rotzooi. Ze kunnen niet tegen hun verlies en gaan direct met andere jongens vechten. Het is kennelijk de aard van het beestje. De Marokkaanse moeders gedragen zich als zwerfkatten. Ze baren hun kinderen en vervolgens smijten ze hun kroost naar buiten. Ver van het oog, rust voor de geest. Daar valt niets aan te doen. Stop met de verspilling van goed belastinggeld. Dat zijn ze niet waard.
Deel deze pagina
»