Probleemwijken: de reacties (1)

De NOS vroeg inwoners van de 40 'probleemwijken' in ons land hun verhaal te vertellen.

  Bij de redactie komen honderden reacties binnen. Hieronder vindt u een selectie. 



Reageer ook!

Anne

Ik woon sinds negen jaar in Amsterdam-Oost (Oosterparkbuurt) en begrijp werkelijk niet waarom deze buurt als 'brandhaard' is aangemerkt. Er wonen veel allochtonen, ja, en erg rijk zijn de meeste inwoners niet. Maar de buurt is aangenaam groen, ik ben er nog nooit bang geweest op straat, ik heb prettig contact met de buren (ook de Marokkaanse) en ik vind het erg prettig dat mijn dochtertje op school met allerlei culturen te maken krijgt. 

Misschien dat het in de Transvaalbuurt problematischer is, maar de Oosterparkbuurt is voor mij juist een goed voorbeeld van een prettig gemengde, dynamische, niet griezelig aangeharkte grotestadsbuurt. Houden zo!

Anouk

Ik woon in de probleemwijk Overvecht in Utrecht. De wijk die een paar keer het nieuws heeft gehaald door treiterende Marokkaanse jongeren. Het gaat zeer achteruit met deze wijk en dat vind ik heel jammer. Het zijn vooral de Marokkaanse jongeren die het in Overvecht verzieken, maar ook in andere wijken zoals Zuilen, Hoograven en Kanaleneiland. Diefstallen, rellen met politie, gevechten, intimidatie en tuig dat rondhangt op hun motorscooters is hier aan de orde van de dag. 

Ik heb ooit in Hoograven gewoond en ben daar letterlijk weggevlucht. Omdat ik nergens anders snel een huis kon krijgen ben ik nu tot mijn grote spijt in Overvecht beland. Maar het had ook Kanaleneiland kunnen zijn, en dat zou nog erger geweest zijn. Dat is de wijk die ook wel "klein Marokko" wordt genoemd. Al begint mijn wijk daar ook op te lijken en meerdere wijken in Utrecht. 

Ik heb niks tegen Marokkaanse mensen, al mijn buren zijn bijna Marokkaans en met de meeste kan ik goed opschieten. Het is alleen een groep jongeren die het verpest voor de anderen, waardoor iedereen nu over één kam gescheerd wordt. Dat kan ook niet de bedoeling zijn, naar mijn mening. Ik denk dat de regering zelf de probleemwijken heeft gecreëerd en nu proberen ze er vanaf te komen. 

P. Ring

Ik ben werkzaam op een basisschool in de Schilderswijk in Den Haag. Doordeweeks wordt je getolereerd, als zijnde een juf op een school van de kinderen. Maar in het weekend is het jouw wijk niet meer. Ik heb moeite met het feit dat kinderen uit radicale moslimgezinnen de klassen steeds meer domineren. Gematigde moslimgezinnen durven hier niet tegenin te gaan.

'Jij en wij' wordt meer en meer benadrukt. Jullie eten varkens, lezen de bijbel, geloven in Bush, lusten alcohol, 'dragen' blote benen etc. Wij als leerkrachten gaan altijd uit van toenadering tot de kinderen en hun gezinnen. In plaats van te hopen toenadering van hun kant, zie ik steeds meer wegduwen. Er is veel minder respect voor andere culturen en landen door onze kinderen op school dan de kinderen en hun vrienden die ik zelf opvoed.

Oplossing? Die ligt ergens In de opvoeding door de ouders in radicale gezinnen. Slaan door ouders, geen respect voor vrouwen, weinig belangstelling voor andersgezinden, afkeer van alles dat wat de Koran niet toelaat. Moeten wij hen toelaten in onze maatschappij? Moeten wij tegemoet komen aan hun eisen en zo onze normen en waarden aanpassen?

Edje

Ik woon zelf in Amsterdam-Oost en het is echt ongelooflijk wat je bijna elke dag meemaakt. Tegen oudere mensen schreeuwen, intimideren, schoppen en slaan. De politie stond erbij en keek ernaar en ook de politie werd uitgescholden en liepen maar weg. 

Daar hoor je niks over in de krant of op tv, maar als er een keer een Marokkaan in elkaar wordt gemept door een Nederlander dan staat het op de voorpagina en mocht het gebeuren dan is Nederland zo aardig om meteen aktie te ondernemen om iets leuks te doen voor de Marokkaanse samenleving. Het is niet leuk om van veel mensen in de buurt te horen over hun ervaringen over de jeugd en dan heb ik het voornamelijk over de Marokkaanse jeugd. 

Buurtvaders en toezicht van jongeren door de Marokkaanse jongens helpt niks. Ze staan zelf te dealen en rotzooi te trappen en aan te moedigen. Zet er een particulier beveiligingsbedrijf op dat niet uit Amsterdam komt maar uit een andere stad en zet de Amsterdamse beveiliging in een andere stad. Kabinet doe eens wat, want ik weet en hoor van iedereen dat het niet lang meer zal duren voordat hier in nederland een kleine oorlog uitbreekt

Jan C. Visser

Drie jaar geleden hebben wij in samenwerking met de gemeente Leidschendam een boksvereniging opgericht midden in de probleemwijk de Prinsenhof. Waar we doormiddel van het boksen op aansturen is een gedragsverandering te realiseren bij de betreffende jongeren, hetgeen een succesvolle strategie is gebleken. 

De wijk is sinds onze komst merkbaar rustiger geworden. Ik geef zelf les op de vrijdagavond aan een vaste kern van zo'n 15 jongens. De cijfers die ze op school halen vliegen omhoog, ze weten beter wat ze willen met hun toekomst en de regelmaat en de discipline die ze zich eigen maken stelt ze in staat meerdere doelen tegelijkertijd te verwezenlijken. 

Laura Vogelesang

Ik heb tot voor kort in de wijk Schieringen in Leeuwarden gewoond. Mijn ervaring is dat er te weinig te doen is voor de jeugd, en dat er veel verdriet, werkloosheid en andere problemen 'achter de voordeuren' zitten. Voor de rest is Schieringen de laatste jaren enorm opgeknapt, dus wat mij betreft kunnen de Vogelaar-euro's gestoken worden in activiteiten en gelegenheden tot zelfstandige activiteiten van jongeren tot 16 jaar.

K.O. Liem

Ik woon in stadsdeel Bos en Lommer in Amsterdam. Het fenomeen zoals in Utrecht is ook hier van toepassing. Alleen is de groep hier nog niet zo groot. Praten met de ouders heeft niet zoveel zin, want de ouders willen niet erkennen dat hun kinderen foutief gedrag vertonen. 

Je krijgt altijd het antwoord dat doen mijn kinderen niet, al staan ze er zelf bij. Volgens mij is de oorzaak dat deze ouders bang zijn voor gezichtsverlies voor hun vrienden. Wat ik nu beweer gaat niet voor iedereen op, want er zijn ook gelukkig nog goede ouders die de kinderen ook goed opvoeden en leren respect te hebben voor andere mensen.

Angela

Ook ik woon in een probleemwijk; de Schilderswijk in Den Haag. Ook hier zijn er problemen met voornamelijk Marokkaanse kinderen/jongeren. Veel van deze kinderen spelen 's avonds om elf uur nog buiten zonder enige begeleiding van hun ouders. Ik vraag me af waar zijn die ouders? Missen ze hun kinderen niet? Valt dit gedrag van deze ouders niet onder verwaarlozing?

Faisal de Ling

Ik ben 12 jaar en woon in Den Haag Transvaal. Nadat ik met mijn ouders dit onderwerp op het NOS journaal had gezien, ben ik meteen gaan schrijven. Elke keer wanneer ik met de tram naar school ga, kom ik van die jongens tegen die mij meteen zomaar uitschelden, m'n pet afpakken, enz. Dit gebeurt ook als ik gewoon naar huis loop en zo! Ik zie ook vaak van die enge gasten, die ook ouder zijn dan 12 jaar die in een hoekje staan met van dat witte spul. Ook zie ik vaak gewoon kids die de C1000 uit lopen met bier. 

Een paar weken geleden: was ik met mijn vrienden een eindje aan het fietsen, kwam ik langs een bekende junk in mijn wijk die een hond bij zich had! Dat enge beest beet me gewoon bijna! Dus ik denk dat het probleem ook bij de ouderen ligt! Die zijn veel te lui om bijvoorbeeld papier in een vuilnisbak te doen! En dan heb je ook nog van die wildplassers terwijl er verderop een toiletkruis is geplaatst. Er mogen dan nieuwe huizen in de wijk gebouwd worden maar je kan beter die buitenlandse ouders leren meer aandacht aan hun kinderen te besteden en hen beter op te voeden. 

Max Korngold

Ik woon als een van de weinige Nederlanders in de Schilderswijk. En ik word er ziek van dat mijn buurt bijna altijd negatief in het nieuws komen. Er gaat namelijk ook veel goed. Waar ik me het meest aan stoor, zijn de vooroordelen. 

Mensen denken bij de Schilderswijk aan een soort Beiroet waar je een kogelvrij vest aan moet. Hoewel er veel incidenten zijn, is dit echt overdreven. Het andere is de vooroordelen tegen buitenlanders. Ten eerste spreken de meesten bij ons gewoon Nederlands. Ten tweede is de bereidheid van allochtone jongeren om iets van hun leven te maken heel groot. 

Als je buiten loopt, hoor je jongeren vaak maar over één ding praten: school. Dan heb je nog het integratievraagstuk. Nou, daar heb ik geen last van. Zeg hallo tegen iemand in zn eigen taal, en contact is zo gelegd. 

Waarom? Omdat ze zich dan gerespecteerd voelen. Als ik met buitenlanders discussieer zeggen ze bijna altijd hetzelfde: we hebben vaak het gevoel dat Nederlanders ons niet moeten. Ik moet ze wel. We kunnen veel van buitenlanders leren, vooral als het gaat om gastvrijheid en saamhorigheid. Ja, er is nog steeds veel mis in de Schilderswijk, maar ik wil eens wat positiefs naar buiten brengen. Ik kan nog veel meer vertellen maar daar heb ik 3 A4tjes voor nodig.