Correspondent Nicole le Fever reist rond in het Koerdische deel van Irak. Dit is deel drie van een serie.
Deel 1: Onafhankelijk Koerdistan als drukmiddel Deel 2: Gifgasaanval tekent Halabja nog steeds Deel 4: Koerden zuchten onder corruptie
Alle hotels zitten vol in de Koerdische hoofdstad. En dus komen we terecht in het grootste en lelijkste gebouw van Erbil. Ik zal geen namen noemen want over smaak valt niet te twisten en wellicht moeten we er nog een keer bivakkeren. Het hotel heeft een uitgesproken clientèle. Zakenmensen met dikke buiken die voor het grootste deel in de olie zitten, hulpverleners met bergschoenen en hier en daar een verdwaalde journalist.
Maar de meeste ruimte wordt letterlijk ingenomen door grote, brede mannen, veelal blond met grove geplooide gezichten. Zij reizen op en neer naar Bagdad, Kirkuk en andere plaatsen waar ze hun diensten voor $1000 of meer per dag aanbieden. Hun handel is veiligheid.
Een roadblock voor de ingang naar het parkeerterrein van het hotel wordt bemand door een paar jonge militairen. De slagboom gaat pas open nadat alle bezoekers zijn gefouilleerd en alle koffers aan een nauwkeurige inspectie zijn onderworpen. Het fouilleren van de mannen vindt plaats in het openbaar, alle vrouwen worden een bedompt hokje ingeloodst waar een aardige Kurdische met sluier grondig te werk gaat.
Het parkeerterrein staat vol met gepantserde voertuigen. Ze zijn van de zakenmannen die omringd door een legertje beveiligingspersoneel af en aan rijden naar Bagdad en andere gevaarlijke oorden in de rest van Irak.
Detectiepoort
Bij de ingang van het hotel staat een detectiepoort. Het ding piept keihard bij elke bezoeker. En dus moet de hotelbeveiliging in actie komen. Deze mannen zien er wat minder indrukwekkend uit, dan hun collega's uit het westen. Alle mannen worden door hen gefouilleerd waarbij de beveiligers trachten imponerend te kijken.
Dat lukt niet echt. Aan vrouwen wordt gevraagd de tas even te openen. Daarin wordt een korte beschaamde blik geworpen gevolgd door een kort knikje dat het wel goed zit. De mannen van de controle zitten achter een oud bureau. Hun la is gevuld met wapens die hun internationale collega's hebben moeten inleveren.
Op het vliegveld wordt elke koffer of tas 4 keer grondig geïnspecteerd. Elk kledingstuk wordt omhoog gehouden, elk snoertje moet worden toegelicht. De laatste check van de reis vindt plaats om 5 uur s'ochtends naast de vliegtuigtrap. Vrouwen gaan voor.
Gênant
En dus sta ik naast de rij wachtenden, bijna allemaal beveiligingspersoneel op weg naar Jordanië voor een paar dagen rust. Al mijn kledingstukken liggen rond mijn koffer op de landingsbaan. Een beetje gênant je vuile was zo tentoongesteld te zien. Maar mijn breedgeschouderde medepassagiers verblikken of verblozen niet. Verveeld kijken de beveiligers op verlof naar mijn ongevaarlijke bagage.
Koerdistan doet zijn best het geweld buiten de regio te houden. Op alle invalswegen zijn checkpoints ingericht. Nauwgezet worden voertuigen uit andere delen van Irak gecontroleerd. Volgens een paar vluchtelingen uit Bagdad kan de rest van het land een voorbeeld nemen aan de Koerdische aanpak.
Deel deze pagina
»
»
»