Door Saskia Dekkers, NOS-correspondent in Frankrijk
De kist dure wijn heeft hij binnen. François Bayrou won de weddenschap van een oud-partijgenoot. Die durfde hem neerbuigend te sms'en dat de leider van de UDF nóóit twintig procent in een peiling zou halen. Wel dus.
En ook het satirische poppenshow 'Les Guignols de l'info' van de commerciële zender TF1 zal zijn pop moeten aanpassen. Nu is de Bayrou-guignol nog een kleine jongen die verlegen opkijkt tegen de grote kandidaten. Een achterhaald imago.
De centrumrechtse Francois Bayrou is uitgegroeid tot een stevige kandidaat met wie iedereen rekening moet houden. De rechtse Nicolas Sarkozy heeft zelfs een speciaal comité samengesteld dat "Bayrou nauwlettend moet volgen".
Portemonnee
Maar wie is de politicus die omschreven wordt als "le troisième homme", één van de weinige kandidaten die kans maakt door te dringen tot de tweede ronde van de presidentsverkiezingen?
Volgens de officiële informatie is hij 55 jaar, een paardenhandelaar uit de Pyreneeën, getrouwd en zes kinderen. Was hij eind jaren negentig een weinig doortastende minister van onderwijs en is hij leider van de centrumrechtse UDF.
Maar bij de Fransen is hij vooral bekend als de politicus die ooit op campagne in een banlieue de jongen die zijn portemonnee rolde spontaan een klap gaf. Hij is de man die jaren stotterde. Iedereen weet dat hij die handicap pas na een lang gevecht heeft overwonnen. En dat dwingt respect af.
En hij is de kandidaat die hamert op de goede uitspraak van zijn achternaam - volgens Pyreneese traditie - 'Bairoe' en niet 'Béeroe', verbetert hij steevast de Parijse journalisten.
Hij lijkt overtuigd dat hij de president der Fransen wordt. Logisch. Het is hem een paar jaar geleden voorspeld tijdens een Mariaverschijning in Lourdes. Natuurlijk neemt hij de woorden van de Heilige Maagd zéér serieus.
Alternatief
Toch zijn er meer redenen waarom hij zijn concurrenten angst inboezemt. Hij lijkt meer en meer een geloofwaardig alternatief. De Franse kiezer twijfelt over de twee favorieten: Nicolas Sarkozy (Is hij te agressief?) en Ségolène Royal (Is zij wel capabel genoeg?).
François Bayrou manoeuvreert zich handig naar het midden en trekt aan beide kanten kiezers weg. De serieuze politicus is pro-Europeaan en wars van loze beloftes, van geldsmijterij. Hij loodst de Fransen niet het paradijs in, maar waarschuwt voor sombere tijden: "De staatsschuld is zo hoog opgelopen, dat elk huishouden van dat geld een huis van een ton zou kunnen aanschaffen".
Analisten moesten verbijsterd toegeven dat zijn rekensom klopte.
Bayrou wil een begrotingsdiscipline ontwikkelen om de staatschuld zo snel mogelijk te verminderen. Pas dan gaat volgens hem de Franse economie weer groeien en daar zullen de lagere inkomensgroepen weer van profiteren.
Maar hij kan geen duidelijkheid verschaffen over hoe hij een regering zou samenstellen en dat kan nog in zijn nadeel zijn.
Fragiel
In het begin werd het succes van de UDF-leider achteloos weggewuifd. Bayrou heeft geen grote partij achter zich. Zijn plannen voor een 'nationale verzoening', een regering met linkse en rechtse ministers, worden niet serieus genomen. En hoe komt hij aan een meerderheid in het parlement? Frankrijk is het land van de linkse en rechtse tegenstelling en een coalitie zou een ware revolutie betekenen.
Maar blijkbaar trekt de kiezer zich daar niets van aan. Sinds half februari zat hij Royal en Sarkozy in de peilingen gevaarlijk op de hielen en half mei streefde hij Royal zelfs voorbij volgens één van de peilers. Daarna is zijn populariteit weer wat ingezakt.
Analisten waarschuwden dat zijn electoraat nog fragiel is (en zo kan overstappen naar een andere kandidaat). Maar de wijn is binnen.
Deel deze pagina
»
»
»