Remo Woodehouse laat hij zich noemen bij zijn binnenkomst in de Choreo-gevangenis in het oosten van Los Angeles. Hij heeft een lange baard laten staan om niet herkend te worden als de bekende filmregisseur die hij is. Hij is veroordeeld wegens seksueel misbruik van een minderjarig meisje, maar hij heeft meer te verwerken.
Hij gaat de gevangenisvloeren vegen met een andere delinquent wiens gezicht gehuld gaat in verband: Scott Maddox. Als die er tijdens een van hun lange schoonmaakacties uitflapt dat hij eigenlijk Charlie heet begint Woodehouse iets te dagen: dit is niemand minder dan de moordernaar van zijn vrouw Sharon.
Dit zijn de belangrijkste basisgegevens van de nieuwe roman van A.F. Th. Van der Heijden: Het schervengericht. Langzaam dringt de werkelijkheid door, het ware verhaal achter de roman: de moord op actrice Sharon Tate, de hoogzwangere vrouw van regisseur Roman Polanski.
Zij werd in augustus 1969 afgeslacht door de maniakale sekteleider Charles Manson. Van der Heijden was toen 17, een puber die net zo'n beetje de liefde leerde kennen. Langzaam is bij hem het idee gerijpt om Polanski en Manson samen te brengen, in wat een analyse is van hun beider motieven, maar ook van die veelbezongen jaren zestig.
Het is A.F.Th. eigen om er ook een verwijzing naar de huidige tijd in te verstoppen: de Hofstadgroep. De eeuwige mechanieken van het kwaad, daar gaat het om.
De roman is ruim duizend pagina's dik. Om de kritiek voor te zijn, zegt de auteur: "Voor hen die zeggen dat het driehonderd bladzijden te lang is: de oorspronkelijke versie was veertienhonderd pagina's. Die driehonderd zijn er al uit."
Deel deze pagina
»
»
»