Nederland doet niet genoeg om de uitstoot van kooldioxide te beperken. De Europese Commissie heeft het plan dat Den Haag heeft ingediend voor de jaren 2008 tot 2012 naar de prullenbak verwezen en een strafkorting opgelegd.
Er is een maximum aan de hoeveelheid broeikasgassen die fabrieken en consumenten mogen produceren in de Europese Unie. Als landen zich niet daar niet aan houden, haalt de EU de Kyoto-doelstellingen niet. Volgens het Kyoto-protocol moet de EU in 2012 in totaal 8 procent kooldioxide minder uitstoten dan in 1990.
Nederland wilde toestemming om tot 2012 per jaar 90,4 miljoen ton CO2 te produceren. Maar dat is te veel volgens dagelijks het bestuur van de Europese Unie. Nederland krijgt nu een strafkorting van zo'n 5 miljoen ton opgelegd: Nederland mag dus maar 85,8 miljoen ton CO2 per jaar produceren.
België
Ook België is gekort. Daar mag nog maar 58.5 miljoen ton kooldioxide worden uitgestoten. Dat is eveneens 5 miljoen ton minder dan gevraagd. Tien andere lidstaten hadden eerder al een negatieve beslissing over hun plannen gekregen.
Eurocommissaris Stavros Dimas (Milieu) tikte Nederland en andere lidstaten vorig jaar november al op de vingers. Alleen het Verenigd Koninkrijk kreeg toen een voldoende. De kritiek betrof niet alleen de hoeveelheid CO2, maar ook de verdeling van zogeheten emissierechten.
Notoire vervuilers
De kritiek was dat Nederland teveel van die 'uitstoot'-rechten aan notoire vervuilers wilde toekennen. Dat is juist niet de bedoeling. Het systeem van emissiehandel moet de bedrijven ertoe dwingen energiezuiniger te werken, anders veroorzaken ze te veel uitstoot en moeten ze elders weer emissierechten bijkopen volgens het principe 'de vervuiler betaalt'.
En dat gebeurt dus ook. Maar ook dat stuit op kritiek van Brussel. Volgens Dimas geeft Den Haag te veel ruimte aan Nederlandse bedrijven om buiten de EU emissierechten op te kopen voor eigen gebruik.
Besparingsprojecten
Dat vindt bijvoorbeeld plaats in landen als China. Nederlandse bedrijven kunnen tegen betaling een deel van hun emissierechten erbij krijgen die dan in het andere land van het totaal worden afgetrokken.
Ook kan Nederland CO2-besparingsprojecten in ontwikkelingslanden steunen, in plaats van het realiseren van emissievermindering in eigen land. Op die manier stoot een ontwikkelingsland minder CO2 uit en mag Nederland weer iets meer uitstoten.
Het probleem is dat het moeilijk meetbaar is of een land als Paraguay echt minder kooldioxide uitstoot dan het anders zou hebben gedaan. Mede daarom wil Brussel de emissievermindering zo veel mogelijk binnen de EU realiseren.
»