Acht extreem-rechtse partijen in Europa hebben een overeenkomst bereikt om gezamenlijk een fractie te stichten in het Europees Parlement.
Daarvoor zijn sinds de uitbreiding van de Europese Unie 1 januari met Roemenië en Bulgarije minimaal 20 afgevaardigden uit 5 verschillende lidstaten van de Europese Unie vereist.
Het Franse Front National (7 europarlementariërs), het Vlaams Belang (3), de Oostenrijkse Vrijheidspartij FPÖ (1), de Italiaanse Allianza Sociale Lista Mussolini (1) en Movimento Sociale Fiamma Tricolore (1), de Groot-Roemenië Partij (5), het Bulgaarse Ataka (1) en het onafhankelijke Britse parlementslid Ashley Mote gaan samen de nieuwe fractie vormen.
Gaskamers
Die gaat Identiteit, Soevereiniteit en Traditie heten. Fractievoorzitter wordt de Fransman Bruno Gollnisch, een 56-jarige jurist en hoogleraar Japanse taal en cultuur.
Gollnisch is verwikkeld in een gerechtelijke procedure in Frankrijk voor het in twijfel trekken van misdaden tegen de menselijkheid.
Op 11 november 2004 zei hij op een persconferentie: "Ik ontken het bestaan van de moorddadige gaskamers niet, maar ik ben geen specialist in die kwestie. Ik vind dat we het aan de historici moeten overlaten om er over te spreken."
Ook het Bulgaarse Ataka en de Groot-Roemenië Partij hebben zich geregeld schuldig gemaakt aan vreemdelingenhaat, antisemitisme en homohaat.
Beide partijen keren zich met de regelmaat van de klok tegen de minderheden in hun land. In Bulgarije woont een omvangrijke Turkse minderheid, in Roemenië een groot aantal etnische Hongaren. Ook de zigeunerbevolking moet het bij allebei de partijen ontgelden.
Volk en staat
De partijen die nu gaan samenwerken vinden elkaar op hun nationalisme, hun afkeer van immigranten en minderheden, hun negatieve houding ten opzichte van de Europese integratie en de globalisering en hun leiderscultus.
Maar er zijn ook grote verschillen.
Het Vlaams Belang bijvoorbeeld is een volksnationalistische partij, het Front National een staatsnationalistische partij. De eerste wil een Europa van de volkeren, bijvoorbeeld het Nederlandse volk dat de Noord-Nederlanders, de Vlamingen en ook de Franse Vlamingen omvat. In die optiek is Lille een Nederlandse stad, onaanvaardbaar natuurlijk voor het Front National.
Voordelen
Inhoudelijk stelt de samenwerking niet zo heel veel voor. Voor de partijen zijn vooral de praktische voordelen van het behoren tot een fractie van groot belang.
Nu maken ze deel uit van de groep oningeschrevenen.
Die krijgen minder financiële ondersteuning en dus minder medewerkers dan leden die deel uitmaken van een fractie.
Maar ze mogen bijvoorbeeld ook geen amendementen indienen en ze hebben geen stem in het bureau van het Europees Parlement, de leiding van het EP die beslist over de agenda van de parlementszittingen.
De nieuwe fractie krijgt dus veel meer geld ter beschikking. Een voorbeeld: het budget voor informatievoorziening verdubbelt. Er komen minstens zes of zeven extra fractiemedewerkers, alleen maar omdat extreem-rechts nu een officiële fractie vormt. En ze krijgen dus meer politieke rechten.
Lega Nord
Ook de Italiaanse Lega Nord en 3 van de 10 europarlementariërs van de Poolse Gezinsliga waren tot op het laatstbetrokken bij de fractievorming.
De Italianen haakten af omdat ze het om binnenlands politieke redenen beter vonden niet met extreem-rechts in zee te gaan. De Lega wil zo snel mogelijk weer regeren met Silvio Berlusconi.
De Polen eisten het fractievoorzitterschap op en bovendien eisten ze dat de Oostenrijker Andreas Mölzer (FPÖ) geen deel uit zou maken van de fractie.
Mölzer is een aanhanger van de groot-Duitse gedachte. En daarom accepteert hij de Oder-Neisse grens tussen Duitsland en Polen niet. Dat ligt nogal gevoelig ten oosten van die grens.
Ruzies
Met 20 leden voldoet de nieuwe fractie precies aan de eisen. Vraag is hoe lang alle leden binnenboord zullen blijven. Extreem-rechts kent in heel Europa een lange traditie van interne ruzies.
»
»
»