Koningin Beatrix heeft donderdagavond haar drie vaste adviseurs op paleis Huis ten Bosch ontvangen om te praten over de gevolgen van de verkiezingsuitslag. Eerst sprak ze met de voorzitter van de Eerste Kamer Timmerman-Buck en daarna met Weisglas, voorzitter van de Tweede Kamer. En tot slot Tjeenk Willink, de vice-voorzitter van de Raad van State.
Na iedere Tweede Kamerverkiezing benoemt de koningin een formateur of informateur nadat ze eerst de voorstellen heeft gehoord van haar drie adviseurs en alle fractievoorzitters.
Een formateur stelt een regeerakkoord en de regeringsploeg samen. Maar als het formeren van een kabinet ingewikkelder is, gaat eerst een informateur aan de slag, die onderzoekt welke partijen in een coalitie willen samenwerken.
Fractievoorzitters
De fractievoorzitters gaan vanaf vrijdagmiddag naar de koningin op Paleis Noordeinde om hun advies uit te brengen over een nieuw kabinet. Die gesprekken worden zaterdag afgerond. Er zijn nu tien politieke partijen, acht bestaande en de twee nieuwe, de Partij voor de Dieren en de Partij voor de Vrijheid.
Wanneer de koningin de informateur benoemt, is niet duidelijk. Als dat in het weekend is, gaat diegene maandagochtend in zijn tijdelijke werkkamer in de Eerste Kamer aan de slag.
De verwachting is dat de vorming van een nieuw kabinet lastig wordt. Er zijn alleen meerderheidscombinaties mogelijk van minstens drie partijen. Iedereen gaat er vanuit dat het CDA het voortouw krijgt in de formatie. Bij de verkiezingen van gisteren verloor het CDA drie zetels, maar het blijft wel verreweg de grootste partij. Verder was er enorme winst voor de SP en groot verlies voor PvdA en VVD. De Partij voor de Vrijheid komt met negen zetels in de Kamer.
Opdracht
De onderzoeksopdracht die de koningin de informateur meegeeft, is belangrijk. De informateur moet zich namelijk strikt aan de opdracht van de koningin houden. Als Beatrix bijvoorbeeld zegt dat een CDA/PvdA/ChristenUnie-kabinet onderzocht moet worden, mag een informateur geen andere coalitie onderzoeken.
De informateur was vroeger iemand die zijn sporen als politicus had verdiend, zoals de voorzitter van de Eerste Kamer of de vice-voorzitter van de Raad van State. De laatste jaren is ook wel eens een gezaghebbend persoon van buiten de actieve politiek benoemd.
Deel deze pagina
»
»
»