Er komt nieuw onderzoek in de zaak Lucia de B. De commissie-Posthumus 2, die afgesloten strafzaken onderzoekt, zet vraagtekens bij haar veroordeling.
Het Gerechtshof in Den Haag veroordeelde de Haagse verpleegster in juni 2004 tot levenslang en tbs met dwangverpleging.
Ze werd schuldig bevonden aan de moord op zeven patiënten en drie pogingen tot moord. Omdat levenslang en tbs niet samengaan werd het vonnis in juni van dit jaar omgezet in alleen levenslang.
Schakelbewijs
Het Hof veroordeelde haar volgens het zogenoemde schakelbewijs. Twee gevallen achtte het Hof bewezen, de andere sterfgevallen hadden zoveel overeenkomsten met de bewezen zaken dat Lucia de B. ook in die zaken schuldig werd bevonden.
Afgelopen voorjaar verscheen een boek over de zaak van hoogleraar wetenschapsfilosofie Derksen. Hij vindt dat er sprake is van een gerechtelijke dwaling. Volgens Derksen zijn onder meer medische gegevens onjuist geinterpreteerd.
Als de commissie Posthumus 2 vindt dat het bewijs inderdaad rammelt, kan haar zaak worden heropend.
Onverklaarbaar
Volgens justitie pleegde de Haagse verpleegkundige de moorden tussen begin 1997 en september 2001, toen ze werkte in Ziekenhuis Leyenburg, het Rode Kruis Ziekenhuis, het penitentiair ziekenhuis in Scheveningen en het Juliana Kinderziekenhuis.
De verdenking viel op De B. omdat zij opvallend vaak aanwezig was tijdens het overlijden van een patiënt. De sterfgevallen waarbij zij betrokken zou zijn, kwamen allen onverwacht en waren medisch onverklaarbaar.
De B. heeft, ondanks lange verhoren, nooit een bekentenis afgelegd. Ook zijn er nooit dna-sporen of vingerafdrukken van De B. gevonden. Ook heeft niemand ooit kunnen verklaren dat ze patiënten slecht behandelde.
Deel deze pagina
»