door Jeroen de Jager vanuit Libanon
Hezbollah heeft naar eigen zeggen "een heilige overwinning" behaald op aartsvijand Israël. En dat schreeuwen ze van de daken. Zo heeft de geoliede propaganda-afdeling van de beweging alle billboards opgekocht die langs de zuidelijke toegangsweg van Beiroet staan.
Over een afstand van een paar kilometer hangen links en rechts van de snelweg enorme affiches met soms de meest gruwelijke foto's om die heilige overwinning te claimen. Bijvoorbeeld met een foto van een kindslachtoffertje met de tekst an extremely accurate target.
Een andere tekst speelt met de politiek van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Rice die streeft naar een new middle east: new middle beast is de leuze die Hezbollah er van maakt.
Voor een buitenstaander is het moeilijk te begrijpen dat de aanhangers van Hezbollah het allemaal slikken.
Puin
Het zuiden van het land en de zuidelijke wijken van Beiroet waar veel van die aanhangers wonen liggen in puin, er zijn meer dan 1100 burgerslachtoffers gevallen, veel Hezbollah-strijders zijn gedood (hoeveel is niet bekend) en de infrastructuur in het hele land is zwaar getroffen.
Totaal heeft het Israëlische leger tienduizenden zware bommen en granaten op Libanon laten neerkomen.
Sommige dorpen in het zuiden zijn met de grond gelijkgemaakt. In het centrum van het dorp van Aita ech Chaab ligt geen steen meer op de andere. Vanuit dit dorp zijn de twee Israëlische soldaten ontvoerd waarmee de oorlog begon.
Martelaren
Blijkbaar vond Israël het nodig om dit te wreken. Maar de bewoners malen er niet om. "Die huizen kunnen we toch gewoon herbouwen", vertelt een groepje vrouwen. En de doden dan?, vraag ik. "De doden zijn nu martelaren in de hemel, ze zijn daar beter af dan op aarde".
Het geloof van de vrouwen is onwrikbaar, het is hun met de paplepel ingegoten en wordt ook nu weer dagelijks over hen heen gestort. Vanuit de luidsprekers bovenin de minaret schalt een stem. Een tape met strijdbare Hezbollah-retoriek echoot over de puinhopen.
Het is nu een paar dagen na het staakt-het-vuren. In de dorpen in Zuid-Libanon worden de doden (her)begraven. Zo ook de burgerdoden die op 30 juli vielen bij een Israëlisch bombardement. Moeders van omgekomen kinderen dragen foto's met zich mee. Ze lijken onbewogen.
Lijkkisten
Als de lijkkisten voorbij worden gedragen beginnen sommige vrouwen te schreeuwen en te huilen. Een oudere vrouw maant ze te stoppen. Met een felle blik in haar ogen werpt ze de vrouwen toe: "Wie denk je wel dat je bent, jouw leed is niets in vergelijking met de heilige overwinning die onze leider Nasrallah heeft behaald. Stop met huilen!"
De vrouw bedaart. En als de mensen om haar heen beginnen te scanderen "wij zijn voor Nasrallah", doet ze uiteindelijk mee, "wij zijn voor Nasrallah"!
Deel deze pagina
»