Door verslaggever Peer Ulijn
Wat is de dé uitvinding van de jaren '90? Internet, zullen veel mensen zeggen. Want als er iets is dat het leven van de moderne mens heeft veranderd, dan is het internet.
Maar het net zelf bestond al veel langer, al in de jaren '60. Wat internet groot heeft gemaakt, is het gebruik van hypertext. Hypertext is het principe dat je ergens op klikt (op een tekst of een plaatje) en dat je dan iets anders te zien krijgt (een nieuwe tekst of plaatje).
De eerste website die dit principe gebruikte, werd op 6 augustus 1991 gepresenteerd aan de wereld: http://info.cern.ch/. Ontworpen door de Britse wetenschapper Tim Berners-Lee.
Vijftien jaar later is het World Wide Web niet meer weg te denken.
Wie gebruikt de papieren telefoongids nog? Bestaat er eigenlijk nog wel een echt spoorboekje? Bellen met de Efteling over de openingstijden? Alleen absolute digibeten weten niet wat googelen is. De spreekbeurt op school wordt handig bij elkaar gesurfd. Werkstukken komen tot stand volgens het principe van 'cut and paste'.
Surrogaat
Het sociale leven van de digitale mens is steeds meer een leven online. En het is allang niet meer een surrogaat voor echte menselijke contacten.
Het World Wide Web is inmidddels vele miljarden pagina's groot. En het is niet allemaal even prachtig wat er te zien en te lezen valt. Er is criminaliteit en haatzaaierij. Misleiding, spionage, vernielzucht.
Ook wat dat betreft is het web net de echte wereld. Wie filtert beschermt de ziel, maar sluit ook de ogen voor de werkelijkheid. Kinderpornonetwerken waren er al langer, maar ze werden toegankelijk voor iedereen via de hyperlink op het web.
Web 2.0
Nu internet met al zijn toepassingen gemeengoed is geworden, begint het bij internetontwikkelaars, -filosofen en -goeroe's te kriebelen. Het is tijd voor iets nieuws. Maar hoe overtref je een geniaal idee als de hypertext en het web? Men valt terug op een principe dat sofware-ontwikkelaars al tientallen jaren toepassen. Wat je hebt noem je 1.0. En 2.0 wordt iets totaal anders.
Web 2.0 zou een nieuw internet-tijdperk inluiden. Nog interactiever. Met directe invloed van de gebruiker op de inhoud.
Web 2.0 volgt het principe van het zelfstandig associërende menselijk brein. Een natuurlijke combinatie van populaire weblogs, chatsites en video-sites, gevat in een technologie die zich voortdurend ontwikkelt zonder de gebruiker daarmee lastig te vallen.
Aanbod en vraag
Hebben we daar behoefte aan? Dat is een vraag die er helemaal niet toe doet. Als het er is, dan gaan we het gebruiken. Wie had vijftien jaar geleden behoefte aan internet? Het aanbod creëerde de vraag, en dat blijft zo. Samen clicken we ons een weg naar een steeds digitalere toekomst.
Waar het eindigt? Weer zo'n vraag... Waarom zou het ergens eindigen?
Deel deze pagina
»