In zijn woonplaats Denekamp is kardinaal Johannes Willebrands overleden. Dat heeft het aartsbisdom Utrecht bekendgemaakt.
Johannes Gerardus Maria Willebrands was van 1976 tot 1983 aartsbisschop van Utrecht. Maar zijn grote verdiensten liggen vooral op het vlak van de Wereldkerk; hij gaf lange tijd leiding aan het Secretariaat voor de Eenheid in Rome.
Kardinaal Willebrands is 96 jaar geworden.
Tweede Vaticaans Concilie
De oecumenische carrière van Willebrands begint in 1948, in hetzelfde jaar dat de Wereldraad van Kerken wordt opgericht. Willebrands is voorzitter van de Willebrord-vereniging, die onder zijn leiding de katholieke denktank op het gebied van de oecumene wordt.
Willebrands is de eerste binnen de katholieke kerk die bisschoppen over de eenheid binnen de christelijke kerken adviseert.
De oecumene blijft zijn werk, ook als hij in 1960 door de paus naar Rome wordt gehaald om het Tweede Vaticaans Concilie voor te bereiden. Tijdens dit concilie wordt een historisch besluit bekendgemaakt: de oude banvloeken tussen de Westerse en Oosterse kerk, uit het jaar 1054, worden als niet-bestaand verklaard.
De Joden worden na bijna 2000 jaar vrijgepleit van schuld aan de moord op Jezus. Door die tekst, een keerpunt in de betrekkingen met de Joden, verandert de kijk van de RK-Kerk op het jodendom van minachting in respect.
Het is Willebrands zelf die in 1965 de verklaring voorleest.
Kardinaal
In 1969 wordt de West-Fries Willebrands door de paus tot kardinaal benoemd. Hij wordt één van de vijftien curie-kardinalen die, samen met de paus, het bestuurslichaam van de Rooms-katholieke Kerk vormen. Als curie-kardinaal voorziet Willebrands de paus van kennis en advies op het gebied van de oecumene.
Hij is een belangrijk man in Rome, maar ook Nederland heeft hem nodig. Omdat er in Nederland veel interne strubbelingen zijn binnen de Kerk stuurt het Vaticaan in 1975 Willebrands terug. Hij wordt benoemd tot aartsbisschop van het aartsbisdom Utrecht.
Daarnaast is Willebrands ook president van de Raad voor de Eenheid van de Christenen in Rome. Zeven jaar lang pendelt hij op en neer, en probeert hij beide posten te combineren. In 1983 besluit hij toch af te treden als aartsbisschop van Utrecht. Hij wordt opgevolgd door kardinaal Simonis.
In 1989, hij is dan tachtig, legt de kardinaal ook zijn overige werk neer.
Verdiensten
Mede door Willebrands is de houding van de Kerk ten opzichte van de oecumenische beweging veranderd. Voor zijn streven naar een betere verstandhouding tussen de Oud-katholieke en de Rooms-katholieke Kerk, krijgt hij in 1996 het Sint-Maartenskruis. Sinds 1995 was hij de oudste kardinaal van de Nederlandse Kerk.
De bisschoppen van Nederland hebben met droefheid kennisgenomen van het overlijden van kardinaal Willebrands, heeft de Rooms-katholieke Bisschoppenconferentie bekendgemaakt. "Naast droefheid past grote dankbaarheid voor zijn inzet voor de oecumene, de betrekkingen met het jodendom en de eenheid binnen de katholieke kerk."
Deel deze pagina
»
»
»