Katrina Browne heeft de wind mee in het leven. Ze is blank, ze komt uit het mooie New England en haar familie is rijk. Alle kansen dus om iets van het leven te maken.
Totdat ze erachter kwam hoe het familiefortuin tot stand is gekomen. Browne stamt af van Mark Anthony DeWolf, de grootste slavenhandelaar uit de Amerikaanse geschiedenis.
DeWolf, waarschijnlijk van Nederlandse afkomst, ging gewoon door met de slavenhandel, ook toen die in 1865 illegaal werd. De opbrengsten werden daarna alleen maar hoger. Van de winst van één jaar illegale slavenhandel bouwde hij een prachtig kasteeltje op Cuba.
Katrina Browne wilde iets doen met haar familiegeschiedenis. Ze schreef al haar neven en nichten aan en nodigde hen uit om het spoor terug te volgen van hun gezamenlijke voorvader. Negen gingen er mee.
Met hen maakte ze de documentaire 'Traces of the Trade', met bezoeken aan Ghana, Cuba en alle plekken in New England waar DeWolf zijn handel dreef.
"Schaamt u zich niet?", vraagt een Ghanees schooljongetje aan een neef van Browne. "Ja, ik schaam me."
Ghetto's
De documentaire van Brown is maar één voorbeeld van het debat over slavernij.
Excuses zijn al vaak gemaakt, maar moeten er ook herstelbetalingen komen? Browne vindt van wel. Niet via een cheque voor elke nazaat van een slaaf, wel via positieve discriminatie en sociale programma's om zwarten uit de ghetto's te halen.
"White guild, witte schuld, dat is het, en niks anders". De verzuchting komt van John McWorther, een hippe, zwarte professor, verbonden aan het conservatieve Manhattan Institute in New York.
Will Smith
Hij lijkt verrassend veel op acteur Will Smith. De benen gaan op tafel, en hij filosofeert over de herstelbetalingen. "Kijk, als ze zeggen dat je een blanke racist bent, is dat in dit land even erg als dat ze je uitmaken voor pedofiel. Dus vandaar al die pleidooien voor hulp aan arme zwarten.
Niet alle zwarten wonen in ghetto's, en ze leven ook niet allemaal zoals in de rapvideo's."
McWorther moet niets hebben van herstelbetalingen. "Dat hebben we allemaal al gehad. In de jaren zestig kwamen er uitkeringen, en positieve discriminatie. Je mocht niet zeggen dat dat was vanwege het slavernij-verleden, maar het was natuurlijk wel zo. Het meeste heeft niet gewerkt. Nog meer van hetzelfde zal ook niet werken. We moeten wat anders verzinnen om het ghetto-probleem op te lossen."
Katrina Browne pleit wel voor compensatie. Met haar documentaire wil ze de geesten rijp maken voor allerlei programma's om zwarte Amerikanen vooruit te helpen.
Her en der gebeurt er al wat. In sommige staten zijn bedrijven verplicht om in hun verleden te duiken en te kijken of ze zich verrijkt hebben aan slavernij. Het is een begin, zegt Browne.
"Een schuldgevoel? Natuurlijk heb ik een schuldgevoel. Maar het is een gezond schuldgevoel. Ik vind dat iedereen recht heeft op een kans."
Deel deze pagina
»