De Syrische vader van de twee kinderen die in de Nederlandse ambassade in Damascus zitten, wil een gesprek met een politieke delegatie uit Nederland.
Hij wil niet meer praten met de Nederlandse ambassadeur in Syrië. Die heeft volgens hem in samenspraak met de Nederlandse moeder de kinderen gekidnapt, om ze terug te halen naar Nederland.
Volgens de vader, die goed Nederlands spreekt en zowel een Nederlands als Syrisch paspoort heeft, willen zijn 12-jarige zoon en 10-jarige dochter helemaal niet terug.
"Sara en Ammar waren hier hartstikke gelukkig", zegt hij in een interview met het Radio 1 Journaal. (Klik op de link in de mediatheek om het volledige interview te beluisteren.)
"Ik heb bewijzen van de politie en de geheime dienst hier dat ze ontvoerd zijn. De kinderen kwamen nooit alleen buiten. Ze weten niet waar de ambassade is, en hebben nog nooit een taxi genomen. Hoe kunnen ze dan zelf beslissen naar de ambassade te gaan?".
Patstelling
De Nederlandse ambassadeur in Damascus, Roderick van Schreven, wijst de beschuldigingen van de vader van de hand.
"We hebben ze niet ontvoerd. De kinderen zijn zelf bij hun grootouders weggegaan, en hebben zelf een taxi genomen naar de ambassade. Toen ze daar aankwamen, zagen ze hun inmiddels gealarmeerde vader staan. Ze hebben zich verdekt opgesteld, en zijn daarna de ambassade ingevlucht."
De ambassadeur vertrouwt erop dat er snel een oplossing gevonden wordt voor het probleem.
"Het kan in het Midden-Oosten soms lijken of een patstelling lang duurt, maar dan is er soms binnen twee dagen een oplossing".
De ambassadeur probeert in gesprekken met de Syrische autoriteiten duidelijk te maken dat de kinderen de Nederlandse nationaliteit hebben, en dat ook de vader, omdat hij een Nederlands paspoort heeft en in Nederland is gescheiden, zich naar het Nederlandse recht heeft gevoegd.
Ook volgens de moeder raakt de beschulding van haar ex-man kant noch wal. "In deze situatie raken kinderen snel volwassen en dan zijn ze tot meer in de staat dan anderen denken", zegt de moeder.
Contact
De vader eist toegang tot de kinderen zodat ze zelf tegen hem kunnen zeggen wat ze willen.
"Maar", zegt hij, "de ambassade heeft alle contact verbroken. Ze mogen hun vader niet zien, hun familie en bekenden niet, en wat het ergste is, ook niet hun eigen vriendjes en vriendinnetjes hier. Waarom niet?"
De vader hoopt nu op interventie uit Nederland, eventueel door minister Bot van Buitenlandse Zaken zelf. Die moet een rondetafelgesprek organiseren met hem, de moeder en de Syrische autoriteiten om de huidige patstelling te doorbreken.
Het probleem is dat de Nederlandse rechter de voogdij over de kinderen heeft toegewezen aan de moeder, maar dat het Syrische familierecht dat niet erkent.
De vader zegt dat zijn kinderen twee jaar geleden vrijwillig met hem zijn meegegaan naar Syrië, maar de moeder spreekt dat tegen. Zij zegt dat de kinderen zijn ontvoerd, uit wraak voor de scheiding.
Vrolijk
Intussen richten de kinderen zich in op een langer verblijf op de ambassade. "De eerste dagen waren ingrijpend voor ze. Maar inmiddels gaat het goed met hen. Ze zijn vrolijk, en ze spelen. We proberen hun zoveel mogelijk een normaal leven te geven", zegt Van Schreven.
Zo kunnen de kinderen elke dag sporten, krijgen ze les en mogen ze andere kinderen zien van de ambassadestaf.
Deel deze pagina
»
»
»