Twee Nederlandse kinderen die in 2004 door hun vader vanuit het Groningse Oude-Pekela naar Syrië zijn ontvoerd, zijn naar de Nederlandse ambassade in Damascus gevlucht. De 12-jarige Ammar en zijn 10-jarige zusje Sara verblijven al anderhalve week dag en nacht in het ambassadegebouw, zo heeft Buitenlandse Zaken bevestigd.
Volgens een woordvoerster zijn de kinderen op eigen initiatief naar de ambassade gegaan, smekend om hulp. "In de Syrische pers is geschreven dat ze ontvoerd zouden zijn door personeel van de ambassade, maar dat is absoluut onjuist", aldus de vrouw.
De roosters van de ambassademedewerkers zijn zo aangepast dat er dag en nacht iemand bij de kinderen is.
Buitenlandse Zaken probeert volgens de woordvoerster zo snel mogelijk een oplossing voor Ammar en Sara te vinden. Er is contact met beide ouders en met de Syrische autoriteiten. Samen proberen de partijen een uitweg te vinden.
De ambassade spreekt van een uitzonderlijke situatie.
Te emotioneel
Volgens Buitenlandse Zaken staat de vader geregistreerd als kinderontvoerder, maar dit wordt door de Syrische wet niet erkend. Destijds had hij gezegd dat hij de kinderen wilde meenemen op een reis naar Eurodisney, maar hij nam ze mee naar Syrië.
De moeder, die volgens het Nederlandse recht het ouderlijk gezag heeft over de kinderen, woont in Nederland. Zij heeft elke middag telefonisch contact met haar kinderen, "korte gesprekken, omdat het anders te emotioneel voor ze wordt".
"Ze hebben het heel erg zwaar gehad, anders hadden ze nooit zo'n grote stap genomen om te vluchten", aldus de vrouw. Volgens haar is het de grootste wens van haar zoontje, die volgende week dertien wordt, om zijn verjaardag in Nederland te vieren.
De moeder probeerde eerder via het TROS-programma Vermist in contact te komen met haar zoon en dochter in Syrië. Presentator Jaap Jongbloed werd toen in Damascus samen met de vrouw en zijn cameraploeg gearresteerd na een confrontatie met de vader. Na bemiddeling met de Nederlandse ambassade werden ze na enkele uren vrijgelaten.
Omgangsregeling
Volgens de kinderrechtenorganisatie Defence for Children worden jaarlijks 50 kinderen uit en naar Nederland meegenomen. Sinds de jaren zeventig neemt het aantal toe, mede door het wegvallen van landsgrenzen en doordat er meer internationale huwelijken zijn.
Meestal gaat het om een ouder die het kind meeneemt naar een ander land zonder toestemming van de andere ouder, of een ouder die handelt in strijd met bestaande afspraken, zoals een omgangsregeling.
Veel landen, waaronder alle EU-lidstaten, hebben afspraken gemaakt over internationale kinderontvoering in het Haags Verdrag, dat in 1980 tot stand kwam. Als een kind wordt meegenomen naar één van de 76 landen die bij dat verdrag partij zijn, dan kan de ouder van wie het kind is ontvoerd een beroep doen op de Centrale Autoriteit, een speciale instantie van Justitie.
Die instantie werkt nauw samen met de Centrale Autoriteiten in de andere verdragslanden.
Als het land waar het ontvoerde kind zich bevindt geen partij is, zoals in het geval van Syrië, dan schakelt de instantie het ministerie van Buitenlandse Zaken in. Dat vraagt het land vervolgens "in de geest van het Haags Verdrag" te handelen.
Deel deze pagina
»
»
»