Weblog: verregende uitzending

Koning Beatrix is op staatsbezoek in België. Maartje van Weegen en Theo Verbruggen zijn er bij.

Dag 2

Door Maartje van Weegen

Brussel, 21 juni - Over de eerste dag van het staatsbezoek van de koningin aan België heeft radiocollega Theo Verbruggen al geschreven. Een meer dan intensieve dag, dat weten we, zo gaat het bij elk staatsbezoek, maar toch lijkt het je elke keer weer te verrassen. 

Doorgaans maken we een samenvatting van een staatsbezoek van de koningin, dat hoort min of meer tot de taak van de NOS. Maar België is anders, onze buurman of buurvrouw zo u wilt. Met wie de verstandhouding lang niet altijd even goed is, maar toch, buren blijf je. 

Dus we besluiten een rechtstreekse uitzending te maken aan het einde van de tweede dag van het bezoek. Om half acht, net voor het voetbalgeweld losbarst.

We volgen het bezoek uiteraard, in een hoog tempo crossen we naar de verschillende locaties. 's Avonds maakt Etienne Glebbeek een montage van de beelden van de dag. Overdag begeleidt hij de cameraploeg. Hij werkt heel snel, maar het staatsbanket is pas laat afgelopen, dus de montage is rond 1 uur in de nacht klaar. 

Omgevingsgeluid

Marja van der Kooi, Esmeralda Böhm en ik hebben ons over de teksten gebogen en die moet ik nog inspreken, niks spreekcel zoals in de studio. Geen koptelefoon op, zodat ik goed kan horen wat het omgevingsgeluid is en in hoeverre ik wat meer of minder volume moet geven. 

Maar het staat erop. Om 1.30 uur naar bed. Slecht geslapen natuurlijk, want de adrenaline blijft maar werken.

's Morgens vroeg op en mee naar Gent, waar de burgemeester de koningin en koning Albert en koning Paola rondleidt door z'n stad. Trots is hij. En terecht. De koningin reageert enthousiast.   

Weken geleden zijn eindredacteur Marja, regisseur Martin de Groot en producer Andy Docter naar Brussel geweest en zeer enthousiast teruggekomen. Een toplocatie hebben ze gevonden voor de rechtstreekse uitzending van de afdeling over het staatsbezoek van de koningin aan België. 

Op het dak van het Paleis der Schone Kunsten. Prachtig ver kijken kun je. Het werkpaleis van de Koning der Belgen zie je achter mij en in het Paleis der Schone Kunsten is de contraprestatie. Het cadeau van de koningin aan de Belgische koninklijke familie en zo'n 800 Belgen. Een concert. 

Dus alle belangrijke gasten kunnen we zien aankomen. Prachtig. De dag begint veel minder zonnig dan de dinsdag. Het regent wat, 't klaart wat op, we zijn optimistisch. Maar, de uitzending loopt nog 3 minuten of de wolken worden steeds donkerder en het gaat heel hard regenen. 

Partytent

Nog even doe ik of er niks aan de hand is, maar het regent heel snel zo hard, dat ik uiteindelijk met een paraplu op sta te presenteren. Die beschermt nog niet genoeg, dus een partytent die klaarstaat wordt over me heen gezet. Helaas valt de monitor uit. Praten bij iets wat je niet ziet, is behoorlijk lastig. 

Mijn papieren zijn doorweekt, plakken aan elkaar. De burgemeester uit Gent bied ik maar meteen aan dat wij de kosten voor het stomen van z'n smoking zullen betalen. Als ik zeg dat we dat ook zullen doen voor alle pakken van alle technici kijkt de producer even wat zuur. 

Dat gaat veel kosten en we moeten op de centen letten. Ik slik het maar weer in.   

Dag 1

Door Theo Verbruggen

Brussel, 20 juni - "Heb je de rellen ook gezien?", zegt Maartje van Weegen tegen me. "Ja, leuk grapje Maartje". "Nee, echt er zijn mensen gearresteerd".

Ik vloek inwendig. Is er eens iets gebeurd op een staatsbezoek (waar alles altijd volgens planning verloopt), heb ik het gemist.

Leden van de militante actiegroep Voorpost hadden zich tussen vlaggende kindertjes verstopt en gooiden kleine pamfletten in het gezicht van onze majesteit. Ze schijnen het vaker gemunt te hebben op het koningshuis. 

Koning Albert staat voor de natie België. En dat willen de mannen en vrouwen niet van Voorpost niet. Gelukkig hadden veel collega's het moment ook gemist, waardoor ik me wat beter ging voelen. 

Op zwart

Heel vreemd de camera van ons Journaal was op zwart gegaan toen de demonstratie begon. Het beeld was weer oké toen alles voorbij was. Heel vreemd. Maar aangezien er geen beeld was, maar wel geluid, kon ik als radioman toch goed wegkomen.

Wijze les; nooit verslappen. Juist niet als alles op rolletjes lijkt te lopen. Ik dreig wel weinig van het bezoek mee te maken, want we zitten uren in files in het drukke Brusselse verkeer. 

Omdat dictator Charles Taylor aan Nederland wordt uitgeleverd, moet ik zo meteen onze minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot vragen gaan stellen over dit hele andere onderwerp. 

Ik hoop dat Bea het even zonder mij redt. Ik denk het wel. En nu even geen relletjes meer, want ik ben uit de buurt.