door NOS-verslaggever Jeroen Wielaert
In de Wyb voerde Professor Nomad met Mieke Stemerdink het werk van Nina Hagen op. Het was drukkend vol, tijd om de frisse lucht van de Oosterburen op te snuiven.
Er liepen twee studentes theaterwetenschappen over het klassieke Midslandse hoofdstraatje. Ze waren 25 jaar, net zo oud als het festival dat ze waren komen bestuderen. Het programmablad biedt hedendaagse werkelijkheid te over, met theater, muziek en beeldende kunst. Daarachter ligt een kwart eeuw Oerolhistorie verborgen.
De twee jonge Oerolwatchers wisten niet dat het in hun eigen geboortejaar allemaal op de Oosterburen begonnen was. Kleinschalig en ludiek, een festivalletje voor vogels dat inmiddels wereldberoemd is geworden.
Jaarringen
Eén van de grootste voorstellingen in dit jubileumjaar is Jaarringen van SLEM (de Stichting Landschapstheater en Meer). Op het strand boven Lies (het midden van Terschelling) is een enorm stelsel van 25 hoge zandringen neergelegd met een doorsnede van 300 meter. Het is een ontwerp van landschapsarchitect Bruno Doedens, samen met theatermakers als Brigitte Defaix en Frits Vogels.
Van bovenaf het duin is het een imposant gezicht. Binnenin de ringen beleeft het publiek wisselende voorstellingen die vooral gaan over de bergen die verzet zijn om Oerol te laten voort bestaan. Afgelopen zondagmiddag, het openingsweekend van het festival zijn tweeduizend bezoekers in het binnenste van het complex gefotografeerd vanuit de ruimte. In cirkels voor de eeuwigheid van Oerol.
Brigitte Defaix behoort tot de veteranen van het eerste uur. Zij stond achter de bar van Café de Stoep, gelegen aan de Oosterburen. Kroegbaas Joop Mulder was zoon van de burgemeester van Bolsward, maar ook een alternatieveling met lang haar en een uitbundige baard.
Gekke club
Defaix herinnert zich hoe ze begonnen met kleine voorstellingen, binnen en buiten en wat voor een gekke club ze eigenlijk waren. Ze werden met argwaan bekeken door de eilandbevolking, maar ze gingen onverstoorbaar door met dikke pret, naar het model van het Festival of Fools.
En zo kwamen Jango Edwards en Johnny Melville naar het eiland. Johnny Melville treedt nog altijd op, deze keer in het Bostheater: explosief, snel, grappig, gek, inventief, origineel.
Oerol is ongekend gegroeid in 25 jaar. Bij het programmablad wordt een fietskaart van het eiland aangeleverd met de meer dan veertig theater- en muzieklocaties die overal verspreid liggen, in de dorpen, de weilanden, strand en duinen.
Naast SLEM worden Les Gûmes veel bezocht met hun stuk Le Phun (De Kwekerij). Erg gewild zijn ook Knuckles met Knuckles (Weiland Wortel) en Beumer & Drost met Midsland Oklahoma (Jan van Taeke Schuur). Het is te veel om op te noemen.
De opzet is onvermijdelijk professioneler dan ooit, maar wat blijft is de openheid en de permanente uitnodiging voor nieuwe, frisse creativiteit op locatie. Dat zorgt ook voor het behoud van jonge, energieke speelsheid, zowel bij de veteranen als de nieuwe aanwas.
Dat is Oerol. Onverwoestbaar, aanstekelijk gek.
»
»
»