NOS-verslaggever Jeroen de Jager verbleef enkele dagen bij de Nederlandse troepen in Kandahar.
Eindelijk, ik ben in Kandahar. En als het meezit een dezer dagen ook richting Uruzgan waar vanaf augustus 1600 Nederlandse militairen de vrede gaan bevorderen. Embedded betekent dat ik me moet houden aan een gedragscode (zie de link aan de rechterkant van deze pagina).
Op papier ziet die er soepel uit. Belangrijkste beperking is dat ik op moet passen met informatie die de Nederlandse militairen in gevaar brengen. Op papier valt daar mee te leven.
Tussenstation
Op dit moment is in Kandahar in Zuid-Afghanistan de voorbereiding in volle gang voor de aankomst van de Taskforce Uruzgan. Vanuit Kandahar zullen de troepen vertrekken richting Uruzgan. Dit wordt het tussenstation en dus wordt er een volledig kamp uit de grond gestampt.
Met medewerking van Afghaanse arbeiders wordt beton gestort voor permanente onderkomens. Nu leven de troepen nog in tenten. Allemaal airconditioned. Noodzakelijk gezien de dagtemperatuur die gemakkelijk 45 graden is.
Liters water gaan er doorheen om iedereen op de been te houden. En liters water om de bevordering van een militair in te wijden. Ook het gewone militaire leven gaat door.
Op deze eerste dag na aankomst veel veiligheidsinstructies. Wat te doen als er een mortier op de basis wordt afgeschoten vanuit de omliggende bergen (direct plat op de grond). Ik krijg een kogelvrij vest uitgereikt, een helm en een perskaart: nummer 007. De missie kan beginnen.
Terugkerende bezoeken
Zo zal ik vrijdag het Filiaal vanuit Kandahar verzorgen en verder reportages en interviews met de militairen ter plekke. Dit is het begin van hopelijk steeds terugkerende bezoeken die NOS-verslaggevers de komende twee jaar aan het gebied zullen brengen, zolang hier de Taskforce Uruzgan actief is.
Vooralsnog is het gevaar relatief. De missie is zoals gezegd in opbouw. Wat in elk geval klaar is, is de ontspanningsruimte: Dutch Corner. Klaar voor de eerste wedstrijd. Klaar voor Oranje.
Deel deze pagina
»
»
»