Nederland had vorig jaar zijn mysterieuze poema, dit jaar heeft Oostenrijk zijn beer: Bruno.
Bruno de Beer heeft de afgelopen weken een spoor van vernielingen door het Zillertal getrokken. Daarom wil onder meer het Wereldnatuurfonds Bruno vangen en hem elders in Oostenrijk, waar het minder druk bewoond is, uitzetten. Maar Bruno blijkt spoorloos.
Niet iedereen maakt zich overigens druk over het vandalisme van Bruno. Zo kreeg Franz Dornauer, de eigenaar van een hotel in het Zillertal, vorige week bezoek van Bruno. Toen hij op een ochtend het bos in ging om zijn bijenkassen te controleren, had hij eerst niet door wat er was gebeurd.
"De deur was opengebroken, alle bijenkasten waren kapot en de honingraten lagen op de grond. Ik kon eerst niet begrijpen wat er was gebeurd. Pas toen ik de sporen op de grond zag, begreep ik wie er langs was geweest."
Voor de natuurvriend Dornauer was de komst van Bruno reden tot vreugde. "Ik wil geen schadevergoeding aanvragen. Ik heet de beer juist van harte welkom."
Probleemgezin
Bruno is de eerste beer die sinds tweehonderd jaar is gesignaleerd in het toeristische Zillertal. Bruno is één van de 25 beren die door het Wereldnatuurfonds zijn uitgezet in het grensgebied van Tirol en Italië. Maar anders dan verwacht is Bruno gaan zwerven en bezocht tijdens die tochten regelmatig bewoonde gebieden. Hij doet het hele gebied aan tussen Zuid-Duitsland en Noord-Italië. Volgens de laatste berichten is Bruno gesignaleerd in Zuid-Beieren.
Bruno, twee meter en honderd kilo, geldt inmiddels dus als probleembeer. Niet verwonderlijk, zeggen 'berenwatchers' die de ontwikkelingen van de dieren op de voet volgen, want Bruno's moeder Jurka was ook al zo onhandelbaar.
Tijdens de cursussen 'leven in het wild' toonde Jurka zich al niet erg leergierig. Nadat Jurka was uitgezet, bleef ze maar terugkeren naar dorpen om onder de mensen te zijn. Ze richtte daarbij telkens de nodige vernielingen aan. Dat gedrag heeft ze haar beide zoons bijgebracht, zeggen de berenwatchers.
Stress
En dat kan tot gevaarlijke situaties leiden. Het Wereldnatuurfonds wijst erop dat Bruno weliswaar niet mensenschuw is (wat hij wel zou moeten zijn), maar al met al toch een wild dier is en blijft en onder stress mensen aan kan vallen.
Daarom wil het WNF Bruno terugbrengen naar een wat minder dichtbewoond gebied. Maar Bruno blijkt lastig te vangen. Een speciale berenval in het Zillertal is tot dusver leeggebleven. Ook honderden jagers, infrarood-camera's en speciale berenzoekhonden uit Finland hadden geen succes.
Het WNF wijt dat aan het a-typische berengedrag van Bruno. Hij zwerft rond, terwijl 'gewone' beren juist vaak terugkeren naar plekken waar ze voedsel kunnen vinden. Dat zou vangen een stuk gemakkelijker maken.
Toeristen
Overigens stuit het plan om Bruno te vangen ook op weerstand. Volgens sommigen is de aanwezigheid van Bruno goed voor het toerisme. Enkele bezoekers uit Nederland vinden het wel spannend.
"We hebben gehoord dat Bruno hier in de buurt zou zitten, maar niet in het Zillertal. We zullen afwachten of we hem wel of niet zullen tegenkomen. Het is wel spannend. Bang ben ik niet echt, maar ik zal wel de deur een beetje op slot houden."
Deel deze pagina
»
»
»