Hard technisch bewijs tegen verpleegster Lucia de B. is nooit gevonden. Toch werd zij in 2004 veroordeeld tot levenslang en tbs voor zeven moorden en drie pogingen daartoe. Onterecht, zegt Ton Derksen, een hoogleraar wetenschapsfilosofie die promoveerde op het onderwerp waarschijnlijkheidstheorieën.
Derksen bestudeerde het afgelopen halfjaar het arrest van het hof grondig, schreef er een boek over en komt tot de conclusie dat er sprake is van een rechterlijke dwaling.
"Als ik kijk naar de gegevens en de argumentatie die het hof naar voren brengt, dan moet je vaststellen dat er niets belastends voor Lucia de B. bij is", aldus Derksen. "Het hof in Den Haag heeft zich laten leiden door negatieve beeldvorming, door ondeugdelijk gebruik van statistiek, onjuist geïnterpreteerde medische gegevens en een kwaadwillende lezing van het dagboek van Lucia de B."
Onbetrouwbaar
In twee zaken vond het hof dat er concreet bewijs was dat Lucia de B. de moordenaar was. Die zaken golden ook als verklaring voor de andere moorden en de pogingen daartoe. In die laatste zaken was echter slechts aangetoond dat De B. in de buurt was toen de slachoffers onverwacht stierven.
Het meest concrete bewijs dacht het hof in handen te hebben bij de dood van baby Amber. Het zes maanden oude meisje zou zijn gestorven door een overdosis van het medicijn Digoxine, door Lucia de B. toegediend. Derksen weerlegt dat nu.
"Er zijn twee cruciale problemen met die argumentatie", zo stelt de hoogleraar. "Ten eerste klopt de tijd van de moord niet. Het was een tijd waarop twee artsen met de baby bezig waren. En ook het Digoxine-verhaal klopt niet."
"Men heeft later bloed uit het lichaam gehaald en dat drie keer getest. In twee van die testen kwam daar een redelijke hoeveelheid Digoxine uit, maar die testen zijn onbetrouwbaar. Ze kunnen geen onderscheid maken tussen Digoxine en een stof die lijkt op Digoxine, een lichaamseigen stof. Dus die mag je niet gebruiken om iemand van moord te beschuldigen."
"Een derde test was wel betrouwbaar, en dat is uitgerekend een test waarbij geen Digoxinevergiftiging is aangetroffen, maar een zeer lage Digoxineconcentratie." En die concentratie kan nooit dodelijk zijn geweest, zo hebben internationale medische wetenschappers hem bevestigd.
Derksen vindt ook dat er in de andere gevallen geen sprake is van moord.
Heropenen?
Stijn Franken, de advocaat van Lucia de B., denkt dat het boek genoeg munitie bevat om de zaak te laten heropenen. "Er zal een verzoek worden gedaan aan de commissie-Posthumus II, de commissie die bij afgesloten strafzaken bekijkt of er fouten zijn gemaakt. Daarna zal er een herzieningsverzoek bij de Hoge Raad worden ingediend."
Ybo Buruma, voorzitter van de commissie Posthumus II, heeft de NOS telefonisch bevestigd de zaak te zullen gaan bekijken.
Deel deze pagina
»
»
»