Door economie-verslaggever André Meinema
Royal Dutch Shell koos voor Londen om de kwartaalcijfers te presenteren en nieuwe strategieplannen te ontvouwen. In het Londense chique hotel Riverbank Park Plaza, gelegen aan de Thames en met zicht op de Big Ben gaven bestuursvoorzitter Jeroen van der Veer en zijn financiële rechterhand Peter Voser tekst en uitleg.
Als Shell het heeft over de core-business olie en gas dan vallen altijd de twee woorden upstream en downstream. Het draait allemaal om het vinden en oppompen van olie en gas (upstream) en om de marketing en verkoop van de olie- en gasproducten (downstream).
Mars
Bij het oppompen had het olie- en gasconcern de voorbije maanden last van uitvallende productie. In Nigeria werden 165 duizend vaten olie minder per dag opgepompt omdat de olieinstallaties en de pijpleidingen regelmatig gesaboteerd werden. En in de Golf van Mexico lag het imposante Mars-platform al maanden stil nadat de orkanen Rita en Katrina erover heen raasden. Shell hoopt deze maand Mars weer op te starten. Problemen dus waar Shell op zich niet zo gek veel aan kan doen. Per dag pompt het bedrijf nu gemiddeld 3,7 miljoen vaten naar boven.
Maar dankzij de hoge olieprijs rolde er voor de eerste drie maanden een recordnettowinst uit de bus van ruim 6 miljard dollar. Omgerekend verdiende Shell drie miljoen dollar per uur aan het zwarte goud.
Die dure olie is volgens Van der Veer een raadselachtige combinatie van factoren. Op zijn vliegreis van Rotterdam naar Londen vloog hij over Europoort en zag overal volle opslagtanks. Gehamsterd wordt er niet en aan de benzinepomp is het ook niet dringen. En olietankers kunnen wereldwijd ook overal terecht om olie op te halen, constateert de Shell-topman.
Kazachstan
De prijs heeft natuurlijk te maken met de groei van de wereldeconomie en dus de stijgende vraag naar olie en gas. En met ongerustheid over landen als Iran, Irak, Nigeria en Latijns-Amerika. En met zorgen over de toekomstige oliereserves in de wereld. En voor de rest is het een hoop speculatie. Da's vervelend want dat drijft de prijs onnodig op.
Maar het levert wel lekker geld op. Van der Veer kondigde aan dat er volgend jaar maar liefst 21 miljard dollar geïnvesteerd gaat worden. Zowat de hele winst wordt zo opgesoupeerd. Driekwart ervan wordt ingezet bij de zoektocht naar olie en gas en het bovenhalen ervan. Je kunt natuurlijk ook exploratierechten verwerven in bestaande olievelden.
Zo kan Shell, op voorspraak van minister Bot, waarschijnlijk in Kazachstan aan de slag om olie op te pompen. Allemaal hard nodig, want het bedrijf pompt momenteel meer olie boven dan er aan nieuwe voorraden gevonden wordt. En dat betekent dat ze interen op het spaarboekje van bewezen oliereserves.
Leisteen
Shell worstelt sinds begin 2004 met dat spaarboekje. Volgens de strenge normen van de Amerikaanse toezichthouder SEC rekende Shell zich te rijk en moesten er miljarden vaten olie en gas uit de boeken geschrapt worden. Een beetje knarsetandend want die SEC-normen dateren uit de jaren zeventig en houden geen rekening met nieuwe technieken en nieuwe oliereserves die in oliezandvelden en leisteen gevonden worden. Dat is mijnbouw, geen oliebron vindt de SEC. En laten dat nou uitgerekend de velden zijn waarin Shell zwaar investeert. Maar het is niet anders. We houden ons aan de regels van de SEC en daarmee basta, zei Van der Veer.
In de top-30 van bedrijven met bewezen oliereserves bungelt Shell nu op de 26e plaats. Ze blijven daarbij ver achter bij de collega's van Exxon Mobil en BP.
Volgens Shell heeft het bedrijf naar schatting 60 miljard vaten olie in de grond zitten. Onbewezen nog en met miljarden vaten verstopt in die oliezanden en het leisteen. Het kost een lieve cent om het eruit te halen, maar dan heb je ook wat. Wat de SEC er ook van vindt.
Deel deze pagina
»