"I'd like to thank the Academy", is een obligate zin in het dankwoord van iedere Oscarwinnaar. Maar wat is toch eigenlijk die Academy, wiens Academy Award als de ultieme filmprijs worden gezien?
De Academy of Motion Picture Arts and Sciences werd in 1927 opgericht. Onder de oprichters waren klinkende namen als Mary Pickford, Cecil B. DeMille en de broertjes Warner. Alhoewel het doel van de AMPAS was om de kunst en de techniek van de film te bevorderen, werd dat vanaf het begin af aan overschaduwd door de Awards die ze uitreikten.
De Academy is in de loop der jaren flink gegroeid. Bij de oprichting waren er 35 leden, inmiddels zijn het er een kleine zesduizend. Er zijn maar twee manieren om lid te worden van de Academy: voorgedragen door de raad van bestuur, of zelf een Oscar winnen.
En daarom zijn de Oscars ook zo gewild. Ze worden niet toegekend door journalisten (zoals de Golden Globes), of door de leden van een filmvakbond (zoals de SAG-awards). Nee, de Academy Awards worden uitgedeeld door de crème de la crème van Hollywood zelf.
Een Oscar winnen is het Hollywood-equivalent van een sticker van de juf. En dat kan een overweldigende ervaring zijn, zoals Sally Fields verraste reactie in 1985 laat blijken: "You like me, you really like me!."
Regels
Er zijn nogal wat regeltjes die moeten gevolgd worden, voordat de verraste ster de handen mag sluiten om het begeerde gouden beeldje. Zo moet de film tenminste een week achter elkaar in Los Angeles gedraaid hebben en moet er een toegangsprijs zijn gevraagd. Ook moet de film de lengte van een speelfilm hebben, tenminste veertig minuten.
De regel dat een film eerst in LA moet hebben gedraaid, leverde in het verleden vreemde situaties op. Zo won Charlie Chaplin's film Limelight een Oscar in 1972, twintig jaar nadat de film gemaakt was. De première in LA had lang op zich laten wachten, omdat Chaplin in de VS werd geboycot in de VS, vanwege zijn communistische sympathieën.
Om dit soort situaties te voorkomen hebben films hebben nu voor de Academy een houdbaarheidsdatum van twee jaar.
De regels voor Beste Buitenlandse Film zijn nog iets strenger. Per land mag één film worden genomineerd, en het leeuwendeel moet gesproken worden in een erkende taal van dat land. Het was de reden waarom dit jaar Caché, die een goede kans had gemaakt, werd gediskwalificeerd. De film van de Oostenrijkse regisseur Haneke speelt zich voornamelijk af in Frankrijk, en werd dus in het Frans gesproken.
Stemmen
In December stuurt de Academy ieder lid een lijst met alle films die in aanmerking komen, samen met een stembriefje. Het nomineren gaat per beroepsgroep. Editors nomineren edtiors, schrijvers schrijvers, regisseurs regisseurs. De Beste Film is de enige categorie waar alle leden zich over mogen uitspreken in deze nominaties ronde.
Bij de grootste categorie van de Academy, de acteurs, speelt nog een moeilijkheidje, omdat de acteursnominaties zijn onderverdeeld in hoofdrol en bijrol. Maar wat is precies een bijrol? Heeft Jake Gyllenhaal in Brokeback Mountain een bijrol, omdat het verhaal vooral om Heath Ledger draait? Ook Maria Bello uit A History of Violence heeft hetzelfde probleem.
Haar rol is kleiner dan die van de hoofdpersoon (Viggo Mortensen), maar groter dan die van William Hurt (die duidelijk een bijrol heeft, met maar tien minuten screentime). De Academy heeft die Gordiaanse knoop doorgehakt door een acteur gewoon te nomineren voor de categorie waarin de meeste stemmen worden veroverd.
Als alle stemmen geteld zijn en de maximaal vijf genomineerden bekend gemaakt zijn, mag de hele Academy stemmen over wie moet winnen. De stembriefjes moesten afgelopen dinsdag binnen zijn. Boekhouder PriceWaterhouseCoopers telt de stemmen.
Tellen
PWC heeft een haast militaire discipline als het gaat om de Oscaruitslag. De stemmen worden met de hand geteld, in een afgesloten kamer op een geheime locatie. Ze zijn er zo'n 1700 manuren mee bezig. Als de tellers klaar zijn, wordt de definitieve uitslag gecalculeerd door de twee vennoten van de divisie Entertainment van PWC.
Ze wachten expres tot twee dagen voor de show, om de kans op een lek zo klein mogelijk te houden. Op dat moment zijn zij de enige twee mensen ter wereld die de uitslag kennen.
Op de dag van de ceremonie worden ze in afzonderlijke auto's langs verschillende routes naar het Kodak theater gebracht, begeleid door bodyguards. Ze staan aan weerskanten van het podium als hun enveloppen eindelijk geopend worden, voor wat regisseur Frank Capra ooit noemde: "de meest waardevolle en minst dure pr-stunt ooit uitgevonden."
»