Voor de rechtbank in Den Haag is levenslang geëist tegen de 34-jarige Richard H. uit Zoetermeer. Hij wordt verdacht van de moord op zijn vrouw en twee dochtertjes.
Volgens de officier van justitie is bewezen dat H. zijn gezin om het leven heeft gebracht en de lijken daarna heeft verborgen. Hij spreekt van moord met voorbedachten rade op zeer koelbloedige wijze.
'Gewone man'
Richard H. had geen probleemjeugd, geen financiële problemen en een goede band met zijn familie. Zo op het oog leek hij een gewone man, met een gewone baan. Toch besloot hij in april vorig jaar zijn vrouw en kinderen van 3 en 5 jaar van het leven te beroven.
Dat H. de moorden heeft gepleegd, staat wel vast. In september legde hij een bekentenis af en wees hij de politie zelfs de plaats aan waar zijn gezin lag begraven. Maar hoe kwam deze 'modelburger' tot zijn daad? Was het een schreeuw om aandacht? De angst om de confrontatie aan te gaan?
Zelf zegt hij dat hij uit paniek handelde toen hij in koele bloede zijn vrouw in haar slaap doodsloeg met een knuppel en zijn dochtertjes wurgde. H. dumpte de lichamen in de bossen bij het Brabantse Chaam, vlakbij een camping waar hij vroeger met zijn ouders kwam. Nadat hij de lijken had verstopt, dekte hij de bloedspatten in de woning af met kindertekeningen. Een paar dagen later gaf hij zijn gezin op als vermist.
Huwelijk
Het boterde al een tijdje niet tusen H. en zijn vrouw. Het paar ruziede geregeld over huishoudelijke taken en H. verweet zijn vrouw dat hij afstand moest doen van zijn vrienden. Ook de geboorte van de meisjes deed het huwelijk geen goed. H. voelde zich niet langer nummer één.
Voor de rechtbank vertelde hij dat zijn vrouw voorgoed bij hem had afgedaan toen ze op oudejaarsavond 2001 met een vriend had gezoend. Vanaf dat moment stortte H. zich in allerlei buitenechtelijke relaties. Ten tijde van de moorden had hij een verhouding met een Poolse webcamgirl.
Toen zij besloot hem op te zoeken in Zoetermeer, raakte H. in paniek. Hij zag geen andere uitweg meer, zo zei hij later zelf. "Ik wilde gewoon vrij zijn, geen verantwoordelijkheden afleggen."
Een paar dagen na de moorden bracht H. het weekeinde door met zijn Poolse minnares. Haar vertelde hij - net als de politie en zijn familie - dat zijn vrouw en kinderen vermist werden.
Aandacht
H. voelde zich naar eigen zeggen goed toen hij zijn vrouw en kinderen had begraven. "Ik was verdrietig, maar het was ook goed zo." Ook zijn verzonnen verhaal over de vermissing ervoer hij als "fijn". "Ik ging er zelf in geloven. Al die aandacht deed me goed. Ik kreeg veel steun van mijn ouders en schoonouders en ik kon af en toe eens uithuilen."
Het PBC stelde dat H. volledig toerekeningsvatbaar was toen hij zijn complete gezin om het leven bracht. Het enige wat uit het onderzoek kwam, was dat H. doorgaans liever conflicten uit de weg gaat. Wellicht dat een scheiding daarom geen optie voor hem was.
Op 31 maart doet de rechtbank uitspraak in de zaak.
Deel deze pagina
»